|
انتقاد از مقاله "بتن شناور" در ماهنامه پیام ساختمان و تاسیسات
منتقد : محسن سورگی
نشریه پیام ساختمان و تاسیسات شماره 35، پانزدهم تیرماه 86 صفحه 37 ، با مطلبی تحت عنوان "بتن شناور" برخورد کردم . به نظرم رسید باید مطلب جالبی باشد ، اما متاسفانه پس از مطالعه به قدر عمیقی ناراحت شدم که اکنون علت این ناراحتی را بیان می کنم :
در قسمت مراحل طراحی و آزمایش ابعاد قالب 100*100 ذکر شده است که باید بدانیم در ابعاد قالب ارتفاع را نیز ذکر می کنند تا بتوان حجم قالب را محاسبه کرد.
متاسفانه در این مقاله اصلا به فاکتور ساده چگالی توجهی نشده که نشان دهنده عدم آشنایی نویسنده مقاله با چگالی می باشد ، به این جمله دقت کنید :
"این قطعه بتن در حدود 150 کیلوگرم وزن داشت و به وسیله کلاف نمودن طناب در اطراف قطعه بتن ، آن را داخل حوض پر آب یک کارگاه ساختمانی انداخته و مشاهده نمودم که قطعه مذکور در عمق یک متری و در حالت معلق قرار گرفت! که در واقع این بدان معنی بود که آزمایش جواب داده و موفقیت آمیز بوده است و توانسته بودم که بتن را در آب معلق و شناور قرار دهم "
دوست عزیز ، جناب آقای فرزاد سلیمی که خود را مبتکر این نوع بتن معرفی کرده اید ، شما کافی بود چگالی بتن را اندازه بگیرید و سپس با چگالی آب مقایسه کنید. اگر از چگالی آب بیشتر بود به داخل آن فرو می رود و در غیر این صورت روی آن باقی می ماند .
دلیل این که بتن شما در عمق یک متری معلق مانده است را می توانید با مراجعه به کتاب مکانیک سیالات (مبحث استاتیک سیالات - شناوری ) پیدا کنید.
در جای دیگری ، برای اندازه گیری مقاومت بتن،این گونه مقاومت آن را اندازه گیری شده است : " آن را از بام یک ساختمان 5 طبقه به پایین انداختم و به این مطلب پی بردم که از میزان استحکام آن کاسته نشده است و استاندارد نسبی برخوردار است."
دوست عزیز ، آقای فرزار سلیمی ، اینکه شما یک قطعه بتن را از طبقه پنجم رها کرده اید ، مقاومت آن را اندازه نگرفته اید ! بلکه این ضربه یا تکانه است . نیرو و مقاومت با ضربه یا تکانه بسیار متفاوت است. برای درک و تفاوت این دو موضوع می توانید به کتاب فیزیک پیش دانشگاهی مراجعه کنید. همچنین کلمه استاندارد نسبی را بهتر بود به کار نمی بردید.
همچنین در نتیجه گیری ها نوشته بودید (ضد حریق ، عایق حرارت یا عدم انتقال گرما) ! متاسفانه باید بگویم تمام نتیجه گیری های شما قابل رد شدن هستند ، آن هم به راحتی. بتنی که داخل آن هوا ،توسط چند شیشه نوشابه خانواده محبوس شده باشد ،در مقابل سرما و گرما به راحتی منبسط و منقبض می شود و باعث ایجاد ترک در بتن می شود ، چه برسد به مقاومت در برابر دمای حریق.
به طور کلی ، این مقاله شما آن قدر ضعیف بود که حتی از حوصله نقد هم خارج است و فقط چند نکته را از کسی که گاهی گرد بتن را در آزمایشگاه و کارگاه خورده است امیدوارم قبول کنید و برایتان آرزوی موفقیت می کنم :
- حتما از قالب های استاندار استوانه ای یا مکعبی استفاده کنید .
- حتما ذکر کنید که چند نمونه ساخته اید و همه به طور یکسان عمل آوری شده اند و اختلاف مقاومت و چگالی نمونه ها با یکدیگر چقدر بوده است.
- مقاومت نمونه ها را سه روزه ، 7 روزه ، و 28 روزه روی نمودار مقایسه کنید .
- حتما از جک بتن شکن برای اندازه گیری مقاومت استفاده کنید ؛(نه این که از پشت بام رها کردن و یا وارد ساختن ضربه با پتک)
- قبل از اینکه چیزی را اختراع می کنید ، تحقیق کنید قبلا چه کسانی آن را انجام داده اند ، در همین کشور ما بتن های سبکی ساخته شده که با مقاومت 112 مگاپاسگال دارای چگالی کمتر از 1600 کیلوگرم بر سانتی متر مربع بوده است.
- اما مقاومت بتن های معمولی و کارگاهی در ایران معمولا 20 مگا پاسگال با چگالی حدود 2300 کیلوگرم بر سانتی متر مربع است.
- چگالی بتن را از طریق تقسیم وزن بر حجم بدست آورید و با چگالی آب مقایسه کنید.
- بدانید یکی از مهمترین فاکتورهایی که مقاومت بتن را کاهش می دهد هوای داخل آن یا تخلخل است.
- بدانید اگر این گونه مطمئن ار عملکرد خود دفاع کنید که اصلا قابل دفاع هم نیست ، هیچ دکتری و حتی مهندسی شاید حاضر به کمک کردن به شما نباشد . مقاله شما واقعا خیلی خیلی خام بود و جای بسیار تعجب است که ماهنامه پیام ساختمان و تاسیسات این مقاله را به چاپ رسانده است.
- مطالعه خود را افزایش دهید
با تشکر
در پایان هم بگویم که اگر این بتن اختراعی شما در اداره ثبت اختراعات، ثبت می شد ، این اداره نیز مانند ماهنامه پیام ساختمان و تاسیسات زیر سوال رفته بود .
منبع : www.civilica.ir
|