صفحه اول سایت arrow کامپیوتر و فناوری اطلاعات arrow Cache - قسمت سوم : Caching Data at Application Startup

افراد آنلاین

3 ميهمان

فرم ورود
فراموش كردن رمز
ثبت نام نكرده ايد؟ ثبت نام

حمایت از همکلاسی

 در صورت تمایل به حمایت از فعالیت های همکلاسی لینک یا لوگوی زیر را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهید.
 


کارگاه طراحی قالب

طراحی قالب های حرفه‌ای وب سایت - (طراح قالب پایگاه علمی همکلاسی)



فیلم ها آموزشی عمران، معماری، شهرسازی

فیلم های مستندی از مراحل ساخت بزرگترین پل‌ها، سد‌ها، تونل ها پروژه های بزرگ سراسر دنیا



فروشگاه علمی !

مقالات کنفرانس‌ها و ژورنال های علمی، دوره های درسی دانشگاه‌های معتبر دنیا، فیلم های مستند علمی

- برای مشاهده تمام مقالات موجود در سایت و استفاده از تالار گفتمان لطفا با نام کاربری خود وارد شوید در صورتی که عضو نیستید < اینجا > کلیک کنید.


Cache - قسمت سوم : Caching Data at Application Startup چاپ ارسال برای دوستان
(3 :مجموع راي ها)
فرستادن :
Mohand.es
Balatarin
Donbale
نوشته شده توسط خانم مهندس قدمیاری   

Caching Data at Application Startup

Download the tutorial in PDF format

Download the tutorial in PDF format - farsi

Cache کردن داده ها در هنگام Startup برنامه

مقدمه:

در دو مقاله ی قبلی چگونگی cache کردن داده ها در لایه ی Presentation و Caching Layer را دیدید. در Cache کردن داده ها با استفاده از ObjectDataSource , ما چگونگی استفاده از امکانات cache کنترل ObjectDataSource در لایه ی Presentation را بررسی کردیم. و درمبحث قبل , به cache کردن داده ها در لایه ای جدید و جدا به نام Caching Layer پرداختیم. در هر دو مقاله ی قبل, از بارگذاری القایی(reactive loading) در کار با data cache استفاده کردیم. با استفاده از Reactive loading , هر بار که داده ها درخواست می شوند, سیستم از وجود داده ها در Cache اطمینان حاصل می کند. اگر داده ها در Cache موجود نباشند, آنها را از منبع سازماندهی داده ها (برای مثال یک دیتابیس) می گیرد و سپس این داده ها را Cache می کند. مزیت اصلی Reactive loading پیاده سازی بسیار آسان این روش است. یکی از معایب این روش کارایی متغیر و ناجور آن در بین درخواست ها است. فرض کنید  صفحه ای از Caching Layer مبحث قبلی جهت نشان دادن اطلاعات Product استفاده می کند. هنگامی که این صفحه برای اولین بار رویت  می شود یا هنگامی که برای اولین بار بعد از خارج شدن داده های Cache شده بعد از زمان Expire رویت می شود, داده ها باید از دیتابیس بازیابی شود. بنابراین, این درخواست کاربر زمان بیشتری نسبت به درخواست ذخیره ی اطلاعات دارد.

بارگذاری پیش گستر(Proactive loading) یک استراتژی برای مدیریت تعاملی  Cacheرا فراهم می کند. با این استراتژی, کارایی همه ی درخواستها توسط بارگذاری داده های cache شده قبل از این که به آنها نیازی باشد, یکسان می شود. به طور معمول , Proactive loading از یکسری فرایند ها که به طور دوره ای زمان به روزرسانی داده ها در لایه ی زیرین را چک می کنند یا  خبر می دهند, استفاده می کند. سپس این فرایند, داده ها ی Cache را به منظور تازگی و جلوگیری از ماندگاری داده ها، بروز رسانی می کند. روش Proactive loading درصورتی که داده های لایه زیرین ازیک اتصال بسیار کند با دیتابیس, یا یک Web servise یا سایر data source های کند فراهم شوند, مفید و کارا است. اما این روش در پیاده سازی بسیار دشوار است زیرا نیازمند ایجاد, مدیریت و گسترش و آرایش یک فرایند به منظور چک کردن تغییرات و به روز رسانی cache است .

مد دیگر Proactive loadig , که ما قصد توضیح و بررسی آن را داریم, بارگذاری داده ها درCache هنگام Startup یک Application است. این برداشت برای cache کردن داده های استاتیک (مانند رکوردهای جداول مراجعه(lookup table) یک دیتابیس) بسیار مفید است.

مرحله ی 1: تعیین داده ها به منظور Cache در Application Startup

مثالهای caching ی که در دو مبحث قبلی به توضیح وبررسی آنها پرداختیم , از reactive loading استفاده می کردند و داده ها را به طور دوره ای تغییر می دادند و زمان گزافی صرف ایجاد، نمی شد. اما اگر داده های cache شده هرگز تغییر نمی کردند, زمان expire ی که توسط reactive loading استفاده شده بود, بیهوده است. بعلاوه, اگر زمان زیادی صرف تولید  داده های cache شده شود(cache خالی باشد), کاربر درخواست کننده ی داده ها باید زمان زیادی را جهت بازیابی داده ها تحمل کند. بنابر این داده های استاتیک و داده هایی که زمان زیادی صرف ایجادشان می شود را در هنکام startup برنامه cache کنید.

هنگامی که دیتابیس مقدارهای پویا و تغییر پذیر زیادی دارد , ممکن است مقدار زیادی  داده های استاتیک نیز داشته باشد.از این جمله می توان به همه ی مدلهای داده یک یا چند ستون که شامل مقدار مشخصی از یک مجموعه ی انتخابات هستند, اشاره کرد. برای مثال در یک دیتابیس , جدول Patients ستونی به نام PrimaryLanguage که مجموعه ای از مقادیر English, Spanish, French, Russian, Japanese و... است را داراست. بعضی اوقات, این نوع ستون ها با استفاده از جداول مراجعه پیاده سازی می شوند. این به نسبت بهتر از ذخیره سازی رشته ای "English" یا "French" و... در جدول Patients  است. جدول دوم  معمولا با دو ستون ( یک ستون به منظور نگهداری شناسه ی منحصر و یک ستون جهت تعریف رشته ای با یک رکورد برای مقدارهای ممکن ومجاز ) ایجاد می شود. ستون PrimaryLanguage در جدولPatients , شناسه ی منحصر و مخصوصی متناظر با جدول مراجعه را نگهداری می کند. در شکل زیر , زبان اصلی John Doe’s  انگلیسی است حال آنکه زبان اصلی Ed Johnson روسی است.

شکل 1:جدول Languages ,جدول مراجعه ای است که توسط جدول Patients استفاده شده است.

رابط کاربری که به منظور تغییر یا ایجاد یک بیمار (patient) استفاده می شود, drop-down list ی از زبان های رکوردهای جدول Languages است. بدون عمل Cache , هر بار این interface  رویت شود, سیستم باید درجدول Languags جستجویی انجام دهد.از آنجا که مقدارهای جدول مراجعه به ندرت تغییر می کنند, این کاری اضافی و غیر ضروری است.

اگرچه reactive loading از منقضی شدن بر مبنای زمان استفاده می کند و برای داده های استاتیک جدول مراجعه نیازی به منقضی شدن ندارد, اما می توانیم جهت cache کردن داده های Languages  از reactive loading ی شبیه آنچه در مبحث قبل بکارگرفته شد, استفاده کنیم.

دراین مبحث ما به بررسی چگونگی cache کردن داده های جدول مراجعه و دیگر اطلاعات استاتیک می پردازیم.

مرحله ی 2: آزمودن روشهای مختلف cache کردن داده ها

در application های asp.net , می توانید اطلاعات را از طریق برنامه نویسی cache کنید. اشیا (object) را نیز می توانید با استفاده از static members یا  application state , cache کنید.

وقتی  با یک کلاس کار می کنید, برای این که اعضای کلاس در دسترس باشند باید یک نمونه از آن کلاس را ایجاد کنید. برای مثال, جهت درخواست یک تابع از کلاسی درBusiness Logic Layer  ابتدا باید نمونه ای از آن کلاس را ایجاد کنیم:

ProductsBLL productsAPI = new ProductsBLL();

productsAPI.SomeMethod();

productsAPI.SomeProperty = "Hello, World!";

قبل از اینکه بتوانیم با متد یا خصوصیت خاصی از کلاسی کار کنیم , باید نمونه ای از آن کلاس را با استفاده از کلمه ی new ,  ایجادکنیم. متدها و خصوصیت ها با یک نمونه ی خاص پیوند خورده اند. Lifetime این اعضا به lifetime شیی که به آن متصل هستند گره خورده است.از طرف دیگر,  اعضای استاتیک, خصوصیات و متدهایی متغیری هستند که در میان همه ی نمونه های یک کلاس  مشترک هستند, ودر نتیجه lifetime آنها به بلندی  lifetime یک کلاس است. اعضای استاتیک توسط کلمه ی کلیدی static مشخص می شوند.

علاوه بر اعضای استاتیک, داده ها نیز می توانند با استفاده ازstate application , cache شوند. هر application در ASP.NET مجموعه ای از  نام/مقدار، که دربین همه ی کاربران و صفحات application مشترکند, را نگهداری می کنند. این مجموعه با استفاده از خصوصیت Application کلاس HttpContext  قابل دسترسی است. استفاده از آن در code-behind به صورت زیر است:

Application["key"] = value;

object value = Application["key"];

 Data cache , API بسیار غنی برای cache کردن داده ها فراهم می کند. همچنین مکانیزمی برای منقضی شدن بر مبنای زمان یا بر مبنای وابستگی وتعلق, فراهم می کند. و اولویت آیتمهای cache را تعیین می کند. با وجود اعضای استاتیک و application state , بعضی ویژگی ها باید توسط برنامه نویس به طور دستی افزوده شود. در این مبحث ما کد مربوط به هر سه تکنیک Cache کردن داده های استاتیک را مورد بررسی قرار می دهیم.

مرحله ی 3: Cache کردن داده های جدول Suppliers

جداول دیتابیس Northwind از هیچگونه جداول مراجعه ای استفاده نکرده اند. 4  جدولی که در DAL  ایجاد کردیم, فاقد داده با مقدار استاتیک بودند.به جای صرف وقت به منظور افزودن table ی جدید به DAL و سپس افزودن کلاسی جدید در BLL , اجازه دهید طوری وانمود کنیم که داده های جدولSuppliers  استاتیک هستند. بنابراین, میتوانیم داده های این جدول را در Application startup , cache کنیم.

کار را با ایجاد کلاسی جدید به نام staticCache.cs در پوشه ی cl شروع کنید.

شکل2:ایجاد کلاس StaticCache.cs در پوشه ی cl

باید متدی جهت بارگذاری(load) داده ها درstartup  که مقدار برگشتی آن داده ها ی cache است, اضافه کنیم.

[System.ComponentModel.DataObject]

public class StaticCache

{

private static Northwind.SuppliersDataTable suppliers = null;

public static void LoadStaticCache()

{

// Get suppliers cache

using a static member variable

SuppliersBLL suppliersBLL = new SuppliersBLL();

suppliers = suppliersBLL.GetSuppliers();

}

[DataObjectMethodAttribute(DataObjectMethodType.Select, true)]

public static Northwind.SuppliersDataTable GetSuppliers()

{

return suppliers;

}

}

قطعه کد بالا از یک عضو متغیر استاتیک به نام supplier استفاده می کند. این عضو نتیجه ی برگشتی متد GetSuppliers() کلاس SuppliersBLL  که توسط متد LoadStaticCache() فراخوانی می شود, را نگهداری می کند. متد LoadStaticCashe() در زمان ابتدای application فراخوانی می شود. این داده ها در آغاز application یکبار بارگذاری(load) می شوند, و هر صفحه ای که نیازمند کار با داده های supplier است, می تواند متد GetSuppliers() کلاس StaticCache را فراخواند. بنابراین, فراخوانی دیتابیس جهت گرفتن اطلاعات  supplierها تنها یکبار و آنهم در زمان آغاز application صورت می گیرد.

ما می توانیم متناوبا از application state یا data cache استفاده کنیم. قطعه کد زیر کلاسی با امکان استفاده از application state را نشان می دهد:

[System.ComponentModel.DataObject]

public class StaticCache

{

public static void LoadStaticCache()

{

// Get suppliers cache

using application state

SuppliersBLL suppliersBLL = new SuppliersBLL();

HttpContext.Current.Application["key"] = suppliersBLL.GetSuppliers();

}

[DataObjectMethodAttribute(DataObjectMethodType.Select, true)]

public static Northwind.SuppliersDataTable GetSuppliers()

{

return HttpContext.Current.Application["key"] as Northwind.SuppliersDataTable;

}

}

در متد loadStateCache() , اطلاعات supplier در متغیری با سطح دسترسی application ذخیره می شود. مقدار برگشتی آن متناسب با نوع متد GEtSuppliers() است. در صورتی application state در دسترس است که درکلاسهای Code-behind صفحات  Asp.Net از Application[“key”] استفاده شود و باید در معماری از HttpContext.Current.Application[“key”] جهت گرفتن HttpContext جاری استفاده کرد.

بعلاوه data cache میتواند همچون یک انبار cache استفاده شود. اینچنین که در کد زیر می بینید:

[System.ComponentModel.DataObject]

public class StaticCache

{

public static void LoadStaticCache()

{

// Get suppliers cache

using the data cache

SuppliersBLL suppliersBLL = new SuppliersBLL();

HttpRuntime.Cache.Insert(

/* key */ "key",

/* value */ suppliers,

/* dependencies */ null,

/* absoluteExpiration */ Cache.NoAbsoluteExpiration,

/* slidingExpiration */ Cache.NoSlidingExpiration,

/* priority */ CacheItemPriority.NotRemovable,

/* onRemoveCallback */ null);

}

[DataObjectMethodAttribute(DataObjectMethodType.Select, true)]

public static Northwind.SuppliersDataTable GetSuppliers()

{

return HttpRuntime.Cache["key"] as Northwind.SuppliersDataTable;

}

}

 جهت افزودن یک آیتم به data cache بدون expire مبتنی بر زمان  از مقدارهای System.Web.Cache.NoAbsoluteExpiration   و System.Web.Caching.Cache.NoSlidingExpiration  به عنوان پارامترهای ورودی استفاده کنید. به علت این که بتوانیم اولویت آیتم های cache را تعیین کنیم, این overload خاص متد Insert متعلق به cache data را انتخاب کردیم. این اولویت بندی به منظور تعیین آیتمی است که در زمان کمبود حافظه در دسترس باید از cache خارج شود. در اینجا ما از اولویت NotRemovable  استفاده کرده ایم. این اولویت ما را از این که داده ها ازcache خارج نمی شوند, مطمئن می کند.

مرحله ی 4: اجرای کد در زمان startup یک Application

جهت اجرای کد در زمانی که Application برای اولین بار شروع می شود, لازم است  فایل مخصوصی با نام Global.asax ایجاد شود.این فایل می تواند شامل event handler هایی برایapplication  , session و رویدادهای سطح درخواست(request-level ) باشد. در این فایل می توانیم کدهایی را بیفزاییم که هر زمان application شروع می شود, اجرا شوند.

یک فایل Global.asax را به دایرکتوری ریشه ی Application تان اضافه کنید. جهت انجام این کار , روی اسم وب سایتتان در Solution Explorer راست کلیک کنید و گزینه ی Add New Item را انتخاب کنید.در diolog box ظاهر شده, آیتم Global Application Class را انتخاب کنید و دکمه ی Add را کلیک کنید.

توجه: اگر فایلGlobal.asax را از قبل در پروژه ای که ایجاد کرده اید, داشته باشید, آیتم Global Application Class در لیست این dialog box((Add New Itemنخواهد بود.

شکل 3: افزودن فایلGlobal.asax به دایرکتوری اصلی Web Application

الگوی فایل Global.asax به طور پیش فرض شامل 5 متد با یک تگ script سمت سرور(server-side) است :

  • Application_Start –هنگامی که web application برای اولین بار آغاز می شود, اجرا می شود.

  • Application-end –زمانی که application در حال بسته شدن است, اجرا می شود.

  • Application_Error –هر زمان که یک exception کنترل نشده(unhandled) از Application برسد, اجرا می شود.

  • Session_Start –هنگامی که یک session جدید ایجاد شود, اجرا می شود.

  • Session_End –زمانی که یک session منقضی یا فاسد شود , اجرا می شود.

Application_Start تنها یکبار در طول حیات   application فراخوانی می شود.و اجرای آن تا زمانی که Application دوباره شروع نشده است(restart), ادامه دارد. این متد می تواند به دلیل ویرایش محتویات پوشه ی /bin  , ویرایش Global.asax , ویرایش محتویات پوشه ی App_Code , یا ویرایش فایل Web.Config , یا دلایل دیگر اتفاق افتد.

در این مبحث , ما تنها به متد Application_Start , کدها و دستوراتی را می افزاییم, بنابراین می توانید بقیه ی قسمتها را حذف کنید. در Application_Start , متد LoadStaticCache() کلاس StaticCache را که اطلاعات تولید کننده(Supplier) را لود کرده و آنها را cache می کند , را فرا می خوانیم.

<%@ Application Language="C#" %> <script runat="server"> void Application_Start(object sender, EventArgs e) { StaticCache.LoadStaticCache(); } </script>

درstartup  این application , متد LoadStaticCache() اطلاعات تولید کننده را از BLL