عنوان مقاله	دو سفر
نشریه	نشريه دانشکده ادبيات و علوم انساني(كرمان) زمستان 1384
نویسنده	فضيلت محمود
حجم فایل	185 کیلو بایت
دریافت مقاله

 عرفان، داستان، سفر، سهراب سپهري، عطار نيشابوري

 داستان پرندگان در منطق الطير عطار را مي توان در رساله الطيرهاي احمد غزالي، پورسينا، شهاب الدين سهروردي و حتي داستان حمامه المطوقه كليله و دمنه، ريشه يابي كرد؛ اما زبان تمثيلي منطق الطير از يكسوي و كاربرد تجانس آوايي ملايمي نظير سيمرغ و سي مرغ در تبيين نظريه ي وحدت وجود، موجب امتياز كتاب مي شود.نگارنده اين مقاله كوشيده است به ريشه شناسي منطق الطير و تاثير آن بر شاعر همروزگار ما، سهراب سپهري بپردازد. سپهري در كتاب هشتم خود يعني ما هيچ مانگاه، از اقليمي پررمز و راز كه با سرزمين تمثيلي عطار همگون مي نمايد؛ سخن مي گويد. عطار و سپهري، اگر چه ازنظر زماني و شيوه و سبك بيان و زبان همسان نيستند اما از هسته انديشگي يكساني بهره مي جويند. انديشه هر دو عارفانه است: دور شدن از اين خاك غريب، گذاشتن از واديهاي خوفناك و دره هاي شگفت، پيوستن به شهر گمشده آرماني و رسيدن به شناختي كه پس از "ترك علم" و "اردو زدن پشت دانايي" به دست مي آيد و اين دو شاعر عرفان گرا را به هم مي پيوندد. در اين جستار همچنين، زمينه هاي تكوين پيوستگي و همگوني در انديشه عرفاني عطار و سپهري بررسي مي شود.