|
تفال و طالع بيني در شرفنامه |
|
|
|
نوشته شده توسط همکلاسی
|
|
عنوان مقاله |
تفال و طالع بيني در شرفنامه |
|
نشریه
|
نشريه دانشکده ادبيات و علوم انساني(كرمان) بهار 1384 |
|
نویسنده
|
محمودي مريم,آقاحسيني حسين |
|
حجم
فایل
|
149
کیلو بایت |
|
دریافت مقاله
|
|
کلمات کلیدی :
طالع بيني ، تفال ، تطير ، اسكندر ، شرفنامه، شعر.
چکیده مقاله :
اگاهي از سرنوشت و اينده مبهم و همت گماشتن و توجه به دانستن فرجام كارها، از خصوصيات روحي نوع بشر و خواسته هميشگي او بوده و براي تحقّق اين خواسته، به وسايل مختلف متوسل شده و راههاي گوناگوني را پيموده است . از جمله اين راهها تفال، تطير و طالع بيني ميباشد ، كه در هر زمان و مكان به گونه اي متفاوت جلوهگر شده است.
تفال و طالع بيني، دريچه هايي به سوي عالم غيب و ناشناخته هستند. تفال زاييده اميد و تطير، نتيجه ياس و نااميدي است و به همين دليل در فرهنگ اسلامي مطرود است.
بيشك، ادبيات غني فارسي از تاثير اين اعتقاد مردمي بركنار نبوده ، در متون مختلف منثور و منظوم ،جاي جاي از اين مساله و انواع ان سخن گفته شده است.
اسكندر، شخصيت برجسته منظومه شرفنامه حكيم گنجه، زندگي خود را با طالع بيني منجمان اغاز ميكند و تصميمهاي بزرگ زندگيش را با تفال به انجام ميرساند. نظامي در هر فرصتي بر ان است كه اعتقادات خود را در اين زمينه منعكس كند، اعتقاداتي كه با تكيه بر فرهنگ اسلامي، تطير را ناپسند دانسته و بر فال نيكو تاكيد ميكند. بنابراين دراين منظومه، تفال و طالع بيني، جايگاهي ويژه دارد.
|