مفهوم شهر و برنامه‌ريزي شهري

شهر, مكان زندگي و معيشت شهري و جايي است كه در آن پديده‌هاي ساخته دست انسان بر محيط طبيعي غلبه دارد.

بر اساس سرشماري‌هاي هندوستان, جايي شهر محسوب مي‌شود كه بيش از پنج هزار نفر جمعيت داشته باشد و بيش از 75 درصد از جمعيت آن به فعاليت‌هاي غيركشاورزي اشتغال داشته باشند و تراكم آن نيز بيش از هزار نفر در هر كيلومتر مربع باشد. البته در اين مورد استثناهايي نيز وجود دارد.

برنامه‌ريزي شهري را مي‌توان هنر شكل دادن و هدايت و "رشد طبيعي شهر" دانست, امري كه به موجب آن ساختمان‌ها و محيط‌هاي گوناگون ايجاد مي‌شود تا به نيازهاي مختلف اجتماعي, فرهنگي, اقتصادي و گذران اوقات فراغت و . . . پاسخ دهد و شرايط سالمي را براي زندگي طبقه ثروتمند و فقير از نظر كار, تفريح و استراحت فراهم آورد و از اين طريق موجب بهبود زندگي اقتصادي و اجتماعي اكثريت افراد بشر شود. ارسطو, زماني اين نظر را ابراز داشت كه "شهر بايد به منظور تامين امنيت و خوشبختي ساكنانش ساخته شود" اين در حالي بود كه افلاطون نيز گفته وي را چنين بيان كرده است: "شهر جايي است كه انسان‌ها براي نيل به عاقبتي شرافتمندانه, به طور مشترك در آن زندگي مي‌كنند."

اصطلاح برنامه‌ريزي شهري هم براي برنامه‌ريزي شهرهاي جديدي- شهرهايي كه در زميني بكر و دست نخورده ايجاد مي‌شوند- و هم براي توسعه و بهبود شهرهاي موجود در گسترش آنها بكار مي‌رود.

حق کپی با ذکر "نام نویسنده" و "سایت همکلاسی" بلامانع می باشد

www.Hamkelasy.com