عنوان مقاله	بررسي جلوه هاي نمايشي آيين صوفي گري در ترکيه و تاثيرپذيري آن از مثنوي معنوي مولانا
نشریه	هنرهاي زيبا زمستان 1385
نویسنده	يوسفيان كناري محمدجعفر,پورجعفر محمدرضا
حجم فایل	559 کیلو بایت
دریافت مقاله

 صوفي گري، ترکيه، مثنوي معنوي، مولانا، جنبه هاي نمايشي

  آيين صوفي گري، نمايش واره هايي هستند که در گذر زمان توسعه و تکامل يافته و به اشکال اجرايي امروزينش در آمده اند. صوفي گري در ترکيه همانند بسياري از مظاهر فرهنگي اين کشور، متاثر از تعاملات بينافرهنگي زنجيره هنر و ادبيات اسلامي (شامل ادبيات عرب فارس و ترک) بوده است. زبان و ادب فارسي ريشه دارترين حلقه پيوند ميان جلوه هاي فرهنگي اين زنجيره اسلامي محسوب مي شود. مثنوي معنوي مولانا در طي شش سده مناسبات بينا فرهنگي، خاستگاه ظهور و بالندگي جلوه هاي مذهبي - آييني مشترک ميان ايرانيان و ترکان بوده است. مراسم درويشان، آن گونه که امروزه در ترکيه به اجرا در مي آيد، بسيار ملهم زا آموزه هاي عرفاني مولاناست. آيين دراويش ترکيه بهره مند از وجوه نمايشي بسياري است که در هر اجراي مجدد، غناي بيشتري مي يابد. فارغ از هر نوع ادعاي "نمايش بودگي" سماع صوفيان مولويه، دلايل متعددي مي توان يافت که حکم بر "نمايش وارگي" اين آيين دارد. جلوه هاي نمايشي اين آيين مذهبي، متاثر از غناي زبان و ادب فارسي و به ويژه آثار مولاناست؛ تا آنجا که مثنوي معنوي به عنوان حجت طريقت عارفانه او، پايه گذار انتقال مفاهيم و مبناي تاثيرات بينا فرهنگي ميان ايران و ترکيه، با محوريت زبان و ادب فارسي بوده است.