عنوان مقاله	بيان معماري؛ بروز حقيقت معماري در اثر
نشریه	هنرهاي زيبا زمستان 1385
نویسنده	ماهوش مريم
حجم فایل	355 کیلو بایت
دریافت مقاله

 تبيين، همگرايي، واگرايي، اصول پايدار

 بيان، فرايند با تحقق يا ظهور يک "بود" دروني است آنگاه که يک واقعيت همچون يک مفهوم، حس يا رابطه در فضاي انديشه اي، احساسي، خيالي، شهودي، آرماني يا تجربي درون انسان درک، حس، تصور، مشاهده، آرزو يا تجربه مي شود. اين نوشتار برپايي اثر معماري را عمل تبيين بروز حقيقات معماري مي داند. با طرح چيستي بيان و نسبت ميان بيان و زبان در اين مقاله، قابليت هاي بياني معماري مورد پژوهش قرار گرفته و با طرح موضوع بازخواني معماري، روش تحليل آثار برپا شده بر پايه ويژگي بيانگري معماري مورد توجه قرار مي گيرد. در عين حال دو مقوله همگرايي و واگرايي در بيان به عنوان دو عامل تعيين کننده در تمايز معماري کهن از معماري نو معرفي مي شود. بدين سان معماري از طريق تعريف زندگي که اثر را امکان رخداد آن مي نمايد، ابراز کننده حقيقت زندگي وابسته به خود مي گرد. از اين رو نظام صورت بخش معماري مي تواند به مثابه دستگاهي زبان گونه، بر وجود ابزارهاي بياني دلالت داشته باشد که تحقق تبيين در اثر را سبب مي شوند و به اين ترتيب به نظر مي آيد تحليل کيفي آثار قديم معماري را به عنوان متون نگاشته شده با شناخت ماهيت تبيين معمارانه و به واسطه ابزارهاي بياني بتوان ممکن ساخت.