عنوان مقاله	مطالعه نمادها و نشانه هاي مشترك تصويري و ادبي در نگارگري سنتي ايران (بررسي موردي دو نگاره عاشقانه)
نشریه	هنرهاي زيبا پاييز 1385
نویسنده	حسنوند محمدكاظم,رهنورد زهرا,شيروي الهام
حجم فایل	659 کیلو بایت
دریافت مقاله

 نگارگري، ادبيات، ايراني، نماد، سنتي، مشترك

 نگاره هاي ايراني در كنار متون ادب فارسي، بخشي ارزشمند در هنر ايران به شمار مي آيند. در بررسي اين نگاره ها، به نگاهي همامنگ و متقابل ميان متون ادبي و نگاره هاي ترسيم شده بر مي خوريم كه از ويژگي هاي غير قابل انكار نقاشي سنتي ايراني است.نزديكي ميان هنر و ادبيات سبب ايجاد وجوه مشتركي ميان اين دو شيوه ي بياني شده است. چگونگي بهره گيري نگارگر از دستاوردهاي ادبي در اثر خود – از جمله نمادهاي ادبي – يكي از ويژگي هاي شاخص نقاشي سنتي ايراني است كه برخي از آن ها از قدرت القايي بالاتري برخوردار بوده و در نگاره ها و متون حضور بارزتري دارند.در اين مقاله، سعي شده است برخي از اين نمادهاي مشترك شناسايي گردند و به بازخواني دو نمونه از نگاره هاي عاشقانه در نگارگري سنتي ايران با عنوان: "فرهاد، شيرين و اسبش را بر روي دوش حمل مي كند." و"ديدار شيرين و فرهاد در كوه بيستون". به عنوان شاهد مثال، پرداخته شود. نوع برخوردار نگارگر و تاثير او از متن ادبي و نمادهاي كلامي و همچنين چگونگي ورود اين نمادها در نگاره ها و ميزان شباهت آن ها با همتاي ادبي خود، در اين مقاله، مد نظر بوده است.