|
مطالعه نمادها و نشانه هاي مشترك تصويري و ادبي در نگارگري سنتي ايران (بررسي موردي دو نگاره عاشقانه) |
|
|
|
نوشته شده توسط همکلاسی
|
|
عنوان مقاله |
مطالعه نمادها و نشانه هاي مشترك تصويري و ادبي در نگارگري سنتي ايران (بررسي موردي دو نگاره عاشقانه) |
|
نشریه
|
هنرهاي زيبا پاييز 1385 |
|
نویسنده
|
حسنوند محمدكاظم,رهنورد زهرا,شيروي الهام |
|
حجم
فایل
|
659
کیلو بایت |
|
دریافت مقاله
|
|
کلمات کلیدی :
نگارگري، ادبيات، ايراني، نماد، سنتي، مشترك
چکیده مقاله :
نگاره هاي ايراني در كنار متون ادب فارسي، بخشي ارزشمند در هنر ايران به شمار مي آيند. در بررسي اين نگاره ها، به نگاهي همامنگ و متقابل ميان متون ادبي و نگاره هاي ترسيم شده بر مي خوريم كه از ويژگي هاي غير قابل انكار نقاشي سنتي ايراني است.نزديكي ميان هنر و ادبيات سبب ايجاد وجوه مشتركي ميان اين دو شيوه ي بياني شده است. چگونگي بهره گيري نگارگر از دستاوردهاي ادبي در اثر خود – از جمله نمادهاي ادبي – يكي از ويژگي هاي شاخص نقاشي سنتي ايراني است كه برخي از آن ها از قدرت القايي بالاتري برخوردار بوده و در نگاره ها و متون حضور بارزتري دارند.در اين مقاله، سعي شده است برخي از اين نمادهاي مشترك شناسايي گردند و به بازخواني دو نمونه از نگاره هاي عاشقانه در نگارگري سنتي ايران با عنوان: "فرهاد، شيرين و اسبش را بر روي دوش حمل مي كند." و"ديدار شيرين و فرهاد در كوه بيستون". به عنوان شاهد مثال، پرداخته شود. نوع برخوردار نگارگر و تاثير او از متن ادبي و نمادهاي كلامي و همچنين چگونگي ورود اين نمادها در نگاره ها و ميزان شباهت آن ها با همتاي ادبي خود، در اين مقاله، مد نظر بوده است.
|