مقدمه :

ماشينهای آسفالت تراش قادر به برداشتن آسفالت و نيز روسازيهای بتنی مي باشند .اين دستگاهها مي توانند تقريبا" مستقل از شرايط آب و هوايی نيز کار کنند . در اين ماشينها يک درام آسفالتراش ( تراشنده ) بطور اريب در جهت حرکت ماشين قرار دارد و جهت دوران آن نيز به سمت بالا  بوده و ابزارهای برشی روی آن ، مصالح ( آسفالت ) را جابجا مي نمايند . بسته به نيروی مقاومت لازم جهت آسفالت تراشی ، ماشين آسفالتراش روی يک يا چند چرخ و يا روی واحدهای زنجيری قرار گرفته و دارای سيستم محرک پيشرفته ای با بی نهايت سرعت ميباشد ( سيستم هيدرواستاتيک ) .

در حين کارآسفالت تراشی واحد کنترل عمق ، عمق تنظيم شده قبلی را با حس کردن ارتفاع مرجع تنظيم مي کند . سيستم نقاله بار برداشته شده را به داخل کاميونهای در حال حرکت در قسمت عقب يا جلو مي ريزد .

عملکرد واقعی يک ماشين آسفالتراش بستگی به فاکتورهای مختلفی از شرايط ماشين ( نظير عرض و عمق برش و نيز نوع ابزار برشی مورد استفاده ) و پارامترهای مصالح ( مانند  دانه بندی ، درجه بندی و قير مورد استفاده و غيره  درمصالح مثلا" آسفالتی دارد )

از عوامل ديگر موثر در عملکرد آسفالتراش درجه حرارت مواد روسازی مورد نظر مي باشد . عملکرد مناسب آسفالت تراش در درجه حرارت حدودC  15 روسازی محقق مي گردد و درجه حرارتهای بالاتر باعث افزايش خاصيت پلاستيکی قير گرديده و باعث برداشته شدن آسان تر لايه توسط درام آسفالتراش مي گردد . بر عکس اگر درجه حرارت روسازی پايین تر برود در نتيجه آن عملکرد آسفالتراشی کاهش خواهد يافت .

عملکرد ماشين آسفالت تراش بوسيله دقت در انتخاب اجزاء تکنيکی توصيف شده ذيل افزايش مي یابد :

1- طولانی بودن زمان سرويسهای لازم درام آسفالتراش برای ماکزيمم نمودن سودهی يا راندمان دستگاه

2- قلب يک ماشين آسفالتراش قدرتمند درام آن مي باشد . در ماشينهای آسفالتراش مدرن امروزی ابزار لازم جهت نگهداری ناخنهای سايشی طوری طراحی ميگردد که زمان سرويس ودر نتيجه هزينه های کاری در آنها مينيمم گرديده و تعويض آنها نيز در کوتاهترين زمان صورت گيرد. هر يک از ناخن ها بايستی طول عمری معادل  ( سيکل ) را داشته باشند [1] .

بررسی مکانيزم برش آسفالت :

ادامه مقاله را به صورت فایل ورد دانلود کنید ...