عنوان مقاله	اثر تراكم و محدوديت منبع بر عملكرد، اجزاي عملكرد و انتقال مجدد ماده خشك و نيتروژن در ذرت
نشریه	نهال و بذر آذر 1380
نویسنده	طهماسبي سروستاني زين العابدين،اميدي حشمت،چوكان رجب
حجم فایل	605 کیلو بایت
دریافت مقاله

 ذرت، تراكم، انتقال مجدد، سربرداري

 اين بررسي به صورت کرت هاي نواري خرد شده در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با 4 تکرار در سال 1377 در موسسه تحقيقات اصلاح و تهيه نهال و بذر (کرج) اجراء گرديد. کرت هاي عمودي شامل هيبريدهاي تجاري ديررس KSC704 و KSC711 و کرت هاي افقي شامل سطوح تراکم و سربرداري بود. سطوح تراکم شامل 65، 70، 75، 80، 85 و 90 هزار بوته در هکتار و سطوح سربرداري شامل عدم حذف برگ هاي بالاي بلال به همراه گل آذين نر (T1) و حذف برگ هاي بالاي بلال به همراه گل آذين نر و ساقه (T2) در نظر گرفته شدند. نتايج حاصل از آزمايش نشان داد که حذف مقاديري از سطح فتوسنتزي گياه ذرت تاثير منفي معني داري بر عملکرد دانه ندارد و برداشت مقدار قابل توجهي علوفه در دو هفته بعد از گرده افشاني هيبريدهاي ذرت بدون کاهش عملکرد دانه امکان پذير مي باشد. با اعمال تيمار سربرداري بيشترين عملکرد علوفه به ميزان 5.45 تن در هکتار در بالاترين تراکم حاصل شد. اعمال تيمار سربرداري نسبت به تيمار شاهد اثر معني داري روي عملکرد دانه ذرت نداشت اما سبب افزايش وزن هزار دانه به ميزان 7 درصد شد. ميزان انتقال مجدد ماده خشک اندام هاي هوايي گياه (برگ، ساقه و غلاف ها) در هيبريدهاي ذرت نقش مهمي در پر کردن دانه داشت و اين اندام ها در تراکم 80 هزار بوته در هکتار داراي بيشترين مقدار انتقال مجدد ماده خشک (58 درصد) بودند که با عملکرد دانه همبستگي مثبت و معني داري داشتند. سهم انتقال مجدد ماده خشک اندام هاي هوايي در پر کردن دانه در شرايط تنش (نظير سربرداريي، تراکم بالا و غيره) متفاوت بود و از اين نظر سهم ساقه در عملکرد دانه بيشتر بود.