عنوان مقاله	تاثير روزه داري اسلامي ماه رمضان بر وزن و فشارخون دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي بندرعباس
نشریه	افق دانش پاييز و زمستان 1379
نویسنده	يوسفي هادي,فرشيدفر غلام رضا,اسدي نوقابي احمدعلي
حجم فایل	3018 کیلو بایت
دریافت مقاله

 روزه داري اسلامي، وزن، فشارخون

 روزه داري يکي از مهمترين فرايض اسلامي است و توسط مسلمانان به مدت يک ماه انجام مي شود که داراي اثرات و فوايد متنوعي است. آثار مثبت جسمي زيادي در افراد سالم و بيمار براي روزه داري بيان شده است که ازجمله اثر بر سوخت و ساز، غلظت هورمون ها، فعاليت کليه، آزمايش هاي کبدي، دستگاه گوارش، دستگاه قلب و عروق آثار عصبي و رواني، اثر بر الکتروليت ها، شاخص هاي خونسازي، اثر بر کاهش وزن و... مي باشد. علم پزشکي نوين ثابت کرده است روزه بيماريهايي را درمان مي کند که انسان عصر نوين در اثر افزايش مقدار غذا و استفاده از ماشين هاي صنعتي براي بهره وري از انواع مختلف غذا دچار آن مي شود. در همين رابطه پژوهش حاضر با هدف مشخص نمودن تغييرات وزن و فشارخون در طي ماه مبارک رمضان بر روي دانشجويان انجام شد به دليل نظارت و مراقبت رژيم غذايي و دسترسي داشتن به واحدهاي پژوهشي، خوابگاه دانشجويان به عنوان محيط پژوهش در نظر گرفته شد. با نصب اطلاعيه 80 دانشجوي داوطلب (40 مرد و 40 زن) مبتني بر هدف به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند که از اين تعداد 63 نفر تا خاتمه پژوهش شرکت داشتند و بقيه به دلايل مختلف حذف شدند اندازه گيري وزن و فشارخون توسط پژوهشگر در پنج نوبت (4 روز قبل از ماه رمضان، روز سوم و روز پانزدهم و بيست و هشتم ماه رمضان و 10 روز بعد از ماه رمضان) انجام و ثبت شد اطلاعات به دست آمده مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت و نتايج زير به دست آمد. ميانگين سني واحدهاي پژوهش 21.47±2.149 بود. بيشترين درصد واحدهاي پژوهش (42 درصد) 29 روز روزه دار بودند و کمترين درصد (24 درصد) بين 25 تا 28 روز روزه گرفته بودند. بيشترين علت روزه نگرفتن را (78.6 درصد) عذر شرعي تشکيل مي داد از نظر فعاليت 46 درصد فعاليت ورزشي نداشتند و 6 درصد فعاليت ورزشي منظم و 48 درصد فعاليت نامنظم داشتند. ميانگين وزن قبل از ماه رمضان تا بعد رمضان 840 گرم کاهش داشت و آزمون تي زوج شده اين کاهش را معني دار نشان داد (P<0.05). مقايسه ميانگين فشار خون سيستوليک و دياستوليک قبل تا بعد ماه رمضان نشان داد که ميانگين فشارخون سيستوليک 10.588 ميليمتر جيوه و ميانگين فشارخون دياستوليک 3.60 ميليمتر جيوه کاهش يافته بود، آزمون تي زوج شده اين کاهش را در هر دو مورد معني دار نشان داد (P<0.05). البته تغييرات در حدود طبيعي بود از نظر ارتباط ميانگين تغييرات وزن و فشارخون سيستول و دياستول قبل تا بعد ماه رمضان با جنس و سن و مدت روزه داري و فعاليت جسمي آزمون آماري ارتباط معني داري نشان نداد. ولي در رابطه با تغييرات وزن و فشارخون در طي پنج نوبت اندازه گيري در مقايسه با يکديگر اختلاف آماري معني دار بود (P<0.05).اميدواريم اين تحقيق راه گشاي تحقيقات بيشتر و کاملتري در زمينه اثرات روزه داري اسلامي قرار گيرد و زمينه را براي تحقيقات بيشتر در مورد ساير اثرات و فوايد روزه داري فراهم کند.