عنوان مقاله	مقايسه آمنيوتومي زودرس با به حال خود گذاشتن كيسه آب در زايمان طبيعي ترم
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	بيگي ابوطالب،زرين كوب فريبا
حجم فایل	186 کیلو بایت
دریافت مقاله

 آمنيوتومي، درد زايمان، پرده هاي جنيني

  مقدمه: پاره کردن غشا آمنيون به منظور کمک به پيشرفت زايمان مدتهاست که تجربه ميشود. هدف از اين مطالعه مقايسه روش پاره کردن زودرس کيسه آب در شروع فاز فعال درد زايمان با روش عدم دستکاري و به حال خود گذاشتن آن بر مدت و سير درد زايمان.مواد و ورش ها : در يک کارآزمايي باليني تصادفي بر روي افراد حامله ترم سالم که در شروع درد زايمان و با کيسه آب سالم به بيمارستان مراجعه و بستري شده بودند، 80 نفر وارد مطالعه شده و بصورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. در گروه اول (گروه آمنيوتومي زودرس 40 نفر) در شروع فاز فعال کيسه آب پاره گرديد و در گروه دوم (گروه کنترل 40 نفر) کيسه آب بحال خود گذاشته شد. اهداف مورد نظر مقايسه مدت درد زايمان (Duration of labor)، روش زايمان، عدم پيشرفت، نياز به اکسي توسين، موارد زجر جنين، آپگار نوزادان، آپگار دقيقه پنجم کمتر از 7، و موارد ناخوشي نوزادان در هر دو گروه بود. آناليز آماري با استفاده از : Mann withney – U Test. Fisher – exact Test, Student – t Test انجام شد و P?.??). هر دو گروه از نظر ميزان وقوع عدم پيشرفت، نياز به اکسي توسين و يا بروز ضربان قلب غير طبيعي جنين در سير زايمان مشابه بودند (P=>?.??). تفاوت مهمي از نظر وزن موقع تولد و اپگار دقايق يک و پنج و عوارض نوزادي در دو گروه مشاهده نشده (P=>?.??). نتيجه گيري و توصيه ها: آمنيوتومي روتين در شروع فاز فعال درد زايمان باعث کوتاه تر شدن قابل ملاحظه اي مدت درد زايمان ميگردد و آثار سويي بر روي سلامتي مادر و نوزاد نداشته و ميزان سزارين را افزايش نمي دهد.