عنوان مقاله	تاثير پماد كورتيكوستروئيد موضعي قوي در پيشگيري از بروز درماتيت حاد ناشي از پرتو درماني در مبتلايان به سرطان پستان بيمارستان امام، 82-1381
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	واعظ هوس مريم،بابايي غلام رضا،فقيه زاده سقراط
حجم فایل	174 کیلو بایت
دریافت مقاله

 پماد كورتيكوستروئيد، درماتيت حاد، پرتو درماني

  مقدمه: هدف عمده پرتو درماني تخريب بافت سرطاني و محافظت از ساختمان و عملكرد بافت هاي نرمال مجاور است. اثر بر بافت هاي نرمال، ميزان اشعه تحويلي به تومور را محدود مي كند. درماتيت حاد ناشي از پرتو درماني، عارضه‌ي شايع در طي پرتو درماني بسياري از سرطاني ها است (مثل سر و گردن، پستان و قسمت هاي تحتاني لگن) پاسخ حاد پوست به پرتو درماني به راحتي قابل مشاهده بوده و طيف آن از اريتم خفيف (اولين عارضه‌ قابل مشاهده رادياسيون) تا نكروز مي تواند باشد. اگر درماني بتواند اثرات رادياسيون بر پوست را كنترل كند بيمار درمان رابيشتر تحمل خواهد نمود.مواد و روش ها: در اين مطالعه بيماران مبتلا به سرطان پستان پس از پرتو درماني در دو گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه اول پس از پرتو درماني از پماد كورتيكوستروئيد (بتامتازون والرات) استفاده كردند و گروه دوم از وازلين. بيماران در طول درمان مورد پيگيري قرار گرفتند.يافته ها و نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين بررسي استفاده از كرم كورتيكوستروئيد متوسط تا قوي را از روز اول پرتو درماني تا سه هفته پس از آن عليه درماتيت حاد ناشي از پرتو درماني توصيه مي كند. متغيرهاي سن، وضعيت منوپوز، نوع عمل جراحي، سابقه كموتراپي، وزن، فاصله زماني تا بروز درماتيت در دو گروه درماني تفاوت معني داري را نشان نمي دهد ولي شدت سمپتومها، زمان و نوع درمان تاثير گذارند. تاثير درمان با بتامتازون والرات نسبت به گروه درماني با وازلين با مقايسه شدت درماتيت خصوصا درجات حاد (گريدهاي 3 و 4) در انتهاي درمان در دو گروه محسوس مي باشد.