|
آيا امتياز تنوع غذايي با سندروم متابوليك در گروهي از ساكنين جامعه شهري تهران مرتبط است؟ |
|
|
|
نوشته شده توسط همکلاسی
|
|
عنوان مقاله |
آيا امتياز تنوع غذايي با سندروم متابوليك در گروهي از ساكنين جامعه شهري تهران مرتبط است؟ |
|
نشریه
|
مجله دانشكده پزشكي 1384 |
|
نویسنده
|
آزادبخت ليلا،ميرميران پروين،عزيزي فريدون |
|
حجم
فایل
|
405
کیلو بایت |
|
دریافت مقاله
|
|
کلمات کلیدی :
چکیده مقاله :
مقدمه: سندروم متابوليک بصورت گستره اي از آسيب هاي متابوليکي شامل چاقي شکمي، مقاومت به انسولين، قند خون بالا، ديس ليپيدمي و پرفشاري خون مي باشد. با آنکه رژيم غذايي نقش مهمي در پيشرفت سندروم متابوليک دارد؛ توجه کمي بر ارتباط تنوع غذايي با بيماريهاي مزمن شده است. لذا اين بررسي به منظور ارزيابي ارتباط بين امتياز تنوع غذايي (DDS) dietary diversity score، و سندروم متابوليک در گروهي از بزرگسالان تهراني انجام شد.مواد و روشها: در اين مطالعه مقطعي 581 نفر (295 مرد و 286 زن) بزرگتر از 18 سال از نمونه هاي بررسي قند و ليپيد تهران شرکت داشتند، رژم غذايي معمول افراد با استفاده از يک پرسشنامه ياد آمد دو روزه ارزيابي شد. وزن و قد مطابق پروتکل هاي استانداري سنجيده شد و نمايه توده بدن محاسبه گرديد. قند خون ناشتا ارزيابي و فشار خون مطابق پروتکل استاندارد اندازه گيري شد. گروه هاي اصلي غذايي به 23 زير گروه تقسيم شدند. گروه نان و غلات را به 7 زير گروه، ميوه ها را به 2 زير گروه سبزيها را به 7 زير گروه، گوشتها را به 4 زير گروه و لبنيات به 4 زير گروه تقسيم شد. چنانچه فردي در عرض 2 روز به اندازه نصف واحد از هر يک از گروهها را مصرف کرده باشد بعنوان مصرف کننده آن گروه محسوب مي شود. هر يک از 5 گروه حداکثر امتياز 2 را در بر مي گيرد. امتياز کل تنوع غذايي (DDS) مجموع امتيازات 5 گروه عمده است و بنابراين حداکثر مقدار آن 10 مي باشد که اين مقدار از حاصل ضرب عدد 5 ( تعداد 5 گروه) در عدد 2 (حداکثر امتياز هر گروه) بدست آمده است. سندروم متابوليک مطابق راهنماي ATP III تعريف شد. افراد بر اساس چارکهاي امتياز تنوع غذايي تقسيم بندي شدند.يافته ها: ميانگين (±انحراف معيار) سن و نمايه توده بدن به ترتيب 12± 37 سال و 4.3 ± 25.7 کيلوگرم بر متر مربع بود. ميانگين (±انحراف معيار) امتياز تنوع غذايي 1.02 ± 6.15 بود. امتياز تنوع غذايي بالاتر با سطح قند خون کمتر P<0.05) و ( r== 0.21 و فشار خون سيستولي پايين تر P<0.05) و(r=- 0.25 مرتبط بود. احتمال داشتن سندروم متابوليک با افزايش چارکهاي DDS کاهش يافت (شانس ابتلا در چارکها: 1.33 ، 1.21 ، 1.17 ، 1.00 ، P<0.05). پس از کنترل اثر مداخله گرها، روند کاهشي معني داري در مورد خطر ابتلا به پر فشاري خون (شانس ابتلا در چارکهاي اول تا چهارم: 1.43، 1.36، 1.21، 1.00 ، P<0.05) و اختلال در هموستاز گلوکز (شانس ابتلا به چارک هاي اول تا چهارم: 1.39، 1.21، 1.11،1.00 ، P<0.05) مشاهده شد.نتيجه گيري و توصيه ها: امتياز تنوع غذايي با سندروم متابوليک و برخي از اشکال آن مرتبط بود. لذا مصرف رژيم هاي غذايي متنوع جهت پيشگيري از ابتلا به بيماري هاي متابوليکي توصيه مي شود.
|