عنوان مقاله	بررسي بيماران مبتلا به آپانديسيت از نظر وضعيت آپانديس حين آپاندكتومي و عوارض آن مركز طبي اطفال، 83-1381
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	احمدي جواد،اشجعي بهار،كلانتري مهدي،نحوي هدايت اله،ابراهيم سلطاني عليرضا،جودي مرجان،والي بلوچ محمد،محرابي ولي اله
حجم فایل	127 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: آپانديسيت شايعترين عمل جراحي شکم مي باشد. اين بيماري چهره هاي گوناگون و تشخيصهاي افتراقي متعددي دارد. درمان آپانديسيت حاد جراحي است و هر چقدر اين عمل جراحي در فاصله کمتري نسبت به شروع علايم انجام شود عوارض کمتري بر جاي خواهد گذاشت. در اين مطالعه ما به بررسي بيماراني پرداختيم که با تشخيص آپانديسيت تحت عمل جراحي آپاندکتومي قرار گرفتند. سپس به مقايسه يافته حين عمل با فاصله زماني شروع علايم با زمان آپاندکتومي پرداختيم.مواد و روشها: اين مطالعه به روش طولي Longitudinal در بيماران مراجعه کننده به مرکز طبي اطفال انجام شده است. تمامي بيماراني که از مهر ماه 1381 تا مهر ماه 1383 به دليل آپانديسيت تحت عمل جراحي آپاندکتومي قرار گرفتند در اين مطالعه وارد شدند.يافته ها: در طي اين 2 سال جمعا 148 بيمار به دليل آپانديسيت حاد تحت عمل جراحي آپاندکتومي قرار گرفتند که از اين تعداد 71 بيمار (%47.97) دختر و 77 بيمار (%52.03) پسر بودند. سن بيماران از 18 ماه تا 14 سال متفاوت بود. تمامي بيماراني که در 24 ساعت اول تحت جراحي قرار گرفتند آپانديسيت غير پرفوره بوده است. شايعترين عارضه آپانديسيت پرفوره در سه روز اول وجود چرک لوکاليزه در لگن (%43.75)، در روز سوم تا هفتم پريتونيت ژنراليزه (%64.28) و بعد از 7 روز آبسه و کلکسيون آپانديکولر (%85.71) بوده است.نتيجه گيري و توصيه ها: هنوز هم gold standard درمان آپانديسيت حاد، آپاندکتومي مي باشد. لذا توصيه مي شود که هنوز هم جراحي بعنوان اولين اقدام درماني آپانديسيت در نظر باشد.