عنوان مقاله	اثرات هيستوپاتولوژيك فيومهاي جوشكاري براسپرماتوژنزيس در موش صحرائي
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	عرب محمدرضا,سرگلزايي اول فريدون,طلايي خوزاني طاهره,شريف زاده آزاده
حجم فایل	2094 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: فيومهاي جوشكاري الكتريكي يكي از عوامل آلوده كننده محيط كار محسوب مي شوند كه موجب بروز اختلالات فراواني از جمله تحريكات مخاطي، تغييرات كيفيت مايع سمن و حتي سرطان دركارگران مي گردند. جذب اين فيومها مي تواند باعث كاهش اسپرمهاي با شكل نرمال و كاهش قدرت نفوذ خطي اسپرم ها شود. عليرغم تحقيقات فرواني كه در اين زمينه تاكنون صورت گرفته است. هنوز اطلاعات ما از تغييرات ساختماني و مكانسيم عمل اين فيومها بر اپي تليوم ژرمينال بسيار محدود باقي مانده است. هدف از اين تحقيق مطالعه شناسايي تغييرات ساختماني حاصل از تاثير اين فيومها بر اپي تليوم ژرمينال در موش صحرايي به عنوان يك مدل حيواني در شرايط قابل كنترل از نظر ميزان آلودگي در محفظه گاز بود. مواد و روشها: 60 سر موش صحرايي از نژاد Sprague Dawley انتخاب و در گروه آزمايش (40 سر) و كنترل (20 سر) قرار گرفتند. هر يك از گروههاي آزمايش و كنترل به چهار زيرگروه 2، 4، 6 و 8 هفته اي تقسيم شدند، تعداد رتها در هر زيرگروه آزمايش و كنترل به ترتيب 10 و 5 سر بود. حيوانات پس از سازش با محيط در شرايط استاندارد نگهداري شدند. در گروه آزمايش رتها به مدت 2 ساعت در روز (ساعات 12-14) ، 5 روز در هفته (شنبه تا چهارشنبه) در اتاقك گاز تحت تاثير فيومهاي حاصل از جوشكاري با شدت 100 آمپر قرار گرفتند. الكترودها از نوع آما 2000 و سرعت جوشكاري 0.1cm/s بود. باتنظيم هواكش حلزوني سرعت تعويض هواي درون اتاقك 12-15 بار ثابت نگه داشته شد. ميزان گازهاي No+No2, Co, Co2,O3و هم چنين ميزان عناصر فلزي هواي درون اتاقك اندازه گيري شد. باتوجه به زمان بندي هر زير گروه آزمايش و كنترل، در موعد مقرر از بيضه رتها نمونه گيري شد و برشهايي به ضخامت 5-7 ميكرومتر تهيه وبا تكنيك هاي پاس، آلشين بلو (pH=2.5) و لكتين PNA رنگ آميزي و مطالعه شدند. ضخامت اپي تيلوم لوله هاي مني ساز اندازه گيري و به كمك تست كروسكال واليس تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج حاصل از اين مطالعه تغييرات كمي و كيفي فراواني را در پي تليوم ژرمينال بيضه نشان داد. اتساعات عروقي در تونيكا واسكولاز، افزايش ضخامت غشا پايه، از هم گسيختگي ارتباط سلولهاي سرتولي و رده اسپرماتوزوئيدي، توقف اسپرماتوژنز در مرحله اسپرماتوسيتي تيپ I از يافته هاي گروه آزمايش بود. هم چنين اختلافات معني داري ميان گروههاي آزمايش و كنترل براي ضخامت اپيتلوم ژرمينال (P<0.001) ديده شد. نتيجه گيري و توصيه ها: به نظر مي رسد عليرغم ايجاد شده نوعي پاسخ تطابقي در ارگانيسم براي مقابله با اين گازها ، تغييرات ساختماني زيادي در پوشش ژرمينال بوجود مي آيد كه ميزان اين اثرات وابسته به نوع مواد توكسيك، دوز آنها و مدت زمان آلودگي مي باشد.