عنوان مقاله	بررسي تعداد سلول هاي توده اي داخلي در بلاستوسيت هاي حاصل از كشت بلاستومرهاي جدا شده از جنين هاي دو و چهار سلولي موش ICR
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	ساكي قاسم,سبحاني علي قلي,اكبري محمد
حجم فایل	1849 کیلو بایت
دریافت مقاله

 هدف از اين مطالعه، بررسي ميزان سلولهاي توده اي داخلي بلانوسيست هاي حاصل از كشت جنين هاي دو سلولي موش سفيد آزمايشگاهي در حضور يا عدم حضور فاكتور مهاركننده ي لوسمي انساني بود. مواد و روشها: ابتدا به موش هاي ماده نژاد ICR با سن 10-8 هفته 7.5 واحد بين المللي PMSG  و پس از 48 ساعت 7.5 واحد بين المللي hCG به روش داخلي صفاقي تزريق شد. بلافاصله پس از تزريق hCG موش هاي ماده به صورت دوتايي داخل قفس نر با سن 12- 10 هفته از همان نژاد قرار گرفتند تا جفت گيري صورت گيرد. صبح روز بعد موش هاي ماده داراي پلاك واژن حامله تلقي شدند. 50-48 ساعت پس از تزريق hCG موش هاي ماده با جابجائي مهره هاي گردني كشته شدند و به روش عمل فلاشينگ جنين هاي دو سلولي جمع آوري گرديدند. جنين هاي دوسلولي حاصله كه از نظر ظاهري سالم به نظر مي رسيدند پس از شستشوي پي در پي به طور كاملا تصادفي به 4 گروه تقسيم شدند و هر گروه در محيط هاي كشت KSOM+aa (گروه كنترل) KSOM+AA+1500 IU/ml LIF و KSOM+AA+1000IU/ml LIF, KSOM+AA+500 IU/ml LIF  تا 120 ساعت در انكوباتور تحت شرايط 37°C و 5CO2% كشت داده شدند. بلاستوسيست هاي حاصله با رنگ آميزي دوگانه يا افتراقي رنگ آميزي شده و سپس با استفاده از ميكروسكوپ معكوس مجهز به لامپ اشعه ي ماورا بنفش، سلولهاي توده اي داخلي كه به رنگ آبي بودند شمارش شدند. يافته ها: تعداد سلول هاي داخلي دربلاستوسيست هاي حاصل از كشت جنين هاي دوسلولي در محيط كشت بدون فاكتور مهاركننده ي لوسمي برابر با 2.6 ± 19 بود و در محيط هاي كشت با غلظتهاي LIF 1500 IU/ml LIF, 1000 IU/ml LIF, 500 IU/ml به ترتيب برابر بود با 2.4 ± 1.28 ، 2.1 ± 24 ، 2.2 ± 26 تست آماري انجام شده نشان دهنده ي اختلاف معني دار بين دو نوع محيط كشت (با و بدون فاكتور و مهاركننده ي لوسمي) بود. اين نتايج بيانگر اين واقعيت بود كه فاكتور مهاركننده ي لوسمي بر ميزان سلول هاي توده اي داخلي اثر مثبت داشته و باعث افزايش تعداد سلولهاي توده اي داخلي شده است (p=0.02). نتيجه گيري و توصيه ها: در مجموع به نظر مي رسد كه افزايش فاكتور مهاركننده ي لوسمي به محيط كشت مخصوص بلاستوسيست مي تواند بلاتوسيست هايي با تعداد سلولهاي داخلي بيشتر در اختيارمان قرار دهد، اگرچه اثبات اين امر به مطالعات بيشتر و گسترده تري نياز دارد.