عنوان مقاله	مقايسه تعيين مقدار TNF-? به دو روش Immunoassay و bioassay در پلاكتهاي متراكم
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	شايگان مژگان,پورفتح اله علي اكبر,نميري مهرناز,بابايي غلام رضا
حجم فایل	230 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: عامل نكروز دهنده تومور (TNF-?) يك واسطه التهابي مهم در پاسخ هاي التهابي است و در بروز واكنشهاي غير هموليتيك تب زا (Febrile Non-Heamolytic Transfusion Reactions = FNHTRs)  پس از تزريق پلاكتهاي متراكم نقش ايفا مي كند. تصور مي شود لكوسيتهاي باقيمانده منبع ابن سايتوكائين هستند لذا غيرفعال كردن يا كاهش تعداد آنها در كاهش اين سايتوكائين موثر ميباشند. باتوجه به اختلاف روشهاي متعدد اندازه گيري TNF-? ، هدف اين مطالعه مقايسه تعيين TNF-? در مايع روئي پلاكتهاي متراكم (Platelet Concentrates = PCs) به دو روش Immunoassay (سنجش ايمني) و Bioassay  (سنجش زيستي) ميباشد. مواد و روشها: غلظت TNF-? با دو روش ELISA (سنجش ايمني) و تجزيه سلولي  (Cell Lysis) رده L929 (سنجش زيستي) در مايع روئي پلاكتهاي متراكم تهيه شده بروش پلاسماي غني از پلاكت (Pletelet Rich Plasma = PRP) از اهدا كننده منفرد اندازه گيري شد. پلاكتهاي متراكم در 4 گروه تقسيم شدند: 1-پلاكتهاي متراكم صاف نشده (un flitered) و اشعه نديده (n= 13) 2-پلاكتهاي متراكم صاف نشده و اشعه ديده يا  (n= 16) ?-irradiated )3-پلاكتهاي متراكم صاف شده و اشعه نديده (n= 14) 4-پلاكتهاي متراكم صاف شده و اشعه ديده (n= 11) يافته ها: مقدار TNF-? اندازه گيري شده بروش (ELISA) در نمونه هاي صاف نشده و اشعه نديده طي دوره نگهداري افزايش مي يابد، اما در مورد نمونه هاي تحت تابش اشعه گاما و صاف شده صادق نمي باشد. در مقايسه با نمونه هاي صاف نشده، تابش اشعه و عبور از صافي (filtration) قبل از دوره نگهداري، از افزايش TNF-? در روز ELISA و سنجش زيستي وجود ندارد. نتيجه گيري و توصيه ها: قبلا نيز گزارش شده اسن كه در صورت اندازه گيري  TNF-?در مايعات بيولوژيك بوسيله سنجش ايمني و سنجش زيستي نتايج كمي مختلفي حاصل مي شود. تصور مي شود اين اختلاف به حضور اشكال آنتي ژنتيك مختلف (نظير شكل مونومر يا مجموعه TNF-? با پذيرنده هاي محلول) مربوط مي باشد كه بوسيله سنجش زيستي غيرقابل تشخيص هستند.