عنوان مقاله	اثر متفورمين در كنترل قندخون بيماران ديابتي نوع دوم تحت درمان با انسولين
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	نخجواني منوچهر،بياني محمدعلي
حجم فایل	208 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: بيماران ديابتي نوع دوم اغلب چاق هستند و نياز به مقادير زياد انسولين براي رسيدن به قندخون نرمال دارند. درمان با انسولين اغلب سبب افزايش وزن شده كه خود موجب افزايش نياز به انسولين مي شود. در اين تحقيق بررسي اثرات متفورين در تركيب با انسولين در بيماران ديابتي نوع دوم تحت درمان با انسولين مورد بررسي قرار ميگيرد. مواد و روش ها: 39 بيمار ديابتي مراجعه كننده به درمانگاه ديابت بيمارستان امام خميني در يك مطالعه كارآزمايي باليني بطور تصادفي در 2 گروه دريافت كننده متفورين به همراه انسولين يا دريافت كننده انسولين به تنهايي قرار گرفتند و بعد از 6 ماه پيگيري HbA1C مقدار انسولين دريافتي، LDL TG,.  كلسترول تام و وزن آنها در 2 گروه با يكديگر مقايسه شد. يافته ها: سطح1.56 HbA1C  درصد (%95 C1 تا 2.34 درصد) در گروه متفورين پايين آمد كه نشان دهنده يك تغيير مشخص (P=0.008) نسبت به افزايش 0.03 درصدي HbA1C در گروه انسولين تنها بود. متوسط HbA1C نهايي در گروه متفورين 7.96% و در گروه انسولين تنها 10.23 درصد (17% تفاوت) بود. در بيماراني كه متفورين دريافت نكردند، دوز انسولين 9.37 واحد افزايش ( 6 CI %95تا12 واحد) يافت كه 37% بيش از دوز مورد نياز براي بيماران دريافت كننده متفورين بود (P<0.0005) . در گروه متفورين دوز انسولين 6.6 واحد CL %95) 1.24تا11.96واحد) كاهش پيدا كرد. بيماراني كه انسولين تنها دريافت مي كردند. 3.08 كيلوگرم (1.56 CL %95 تا kg 4.58) افزايش وزن پيدا كردند كه تفاوت معني دار نشد. اختلاف تغييرات كلسترول تام،  LDL و تري گلسيريد بين دو گروه معني دار نشد. نتيجه گيري و توصيه ها: اضافه كردن متفورين به انسولين باعث 17.8 درصد كاهش  HbA1C نسبت به گروه انسولين تنها شد اين تغيير با 37% انسولين كمتر بدست آمد. بنابراين متفوري يك داروي كمكي موثر بيماران ديابتي نوع دوم تحت درمان با انسولين مي باشد.