عنوان مقاله	مقايسه تاثير اضافه نمودن روش درماني مكمل با درمان رايج فيزيوتراپي در كمردرد ناشي از استئوآرتريت در زنان
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1384
نویسنده	طالبيان سعيد،عليايي غلام رضا،موسوي شيوا،خواجوي پگاه،طالبيان عاطفه
حجم فایل	452 کیلو بایت
دریافت مقاله

 كمر درد يكي از شايع ترين مشكلات ستون فقرات كمر در انسان است و نقش عضلات كمري و رفتار آن در حركات روزمره از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. رفتار حركتي مناسب مفاصل ران و زانو در انجام حركات نرم و بدون استرس براساس بيومكانيك مي تواند سلامت حركتي ستون فقرات را تامين كند، بطوريكه وجود حركات دقيق و مناسب در مفاصل ران و زانو در زنجيره حركتي با ستون فقرات كمري مي تواند برآيند و تبديل نيروهاي وارده به مهره هاي كمري را مناسب تر و كارآمدتر در جهت افزايش بازده حركتي نمايد. اين پژوهش نگرشي دارد بر ميزان مداخله مفاصل مجاور ستون فقرات كمري در بهبود علائم در بيماران مبتلا به كمردرد و توجه به آن در درمان هاي فيزيكي. مواد و روشها: تعداد 50 بيمار خانم مبتلا به كمردرد با علت استئوآرتريت ستون فقرات كمري در اين پژوهش شركت كردند و به دو گروه كنترل و درمان مكمل تقسيم شدند. گروه كنترل تحت درمان فيزيوتراپي با روش رايج (گرماي سطحي، اولترسوند، تنش، ورزشها فلكسوري و اكستانسوري كمر) قرار گرفتند و گروه دوم كليه مراحل درماني گروه اول را به همراه درمان هاي تقويتي و استرچينگ عضلات موثر در حركات ران و زانو (لاتيسيموس دورسي، ايليوپسوآس، گلوتئوس ماكزيموس، كوادريسپس و همسترينگ) را دريافت مي كردند. دامنه حركتي مفاصل كمر، ران و زانو توسط گونامتر و درد حين حركت ستون فقرات كمر در تمام محورها توسط مقياس كمي درد (VAS) در قبل، بعد از جلسه پنجم و دهم جهت مقايسه اندازه گيري شدند. يافته ها: در گروه اول دامنه حركتي مفتصل ران، زانو قبل و بعد از درمان فيزيوتراپي تفاوت معني داري را نشان ندادند ولي كاهش معني داري بين جلسات قبل و دهم براي شاخص درد وجود دارد (P<0.05) در حاليكه اين كاهش در بين جلسات قبل و پنجم و همچنين پنجم و دهم معني دار نيستند. همچنين افزايش مختصر و معني داري در حركات ستون فقرات كمري بين جلسات قبل و دهم بوجود آمد (P<0.05) . در گروه دوم دامنه حركتي مفاصل ران، زانو و كمر و همچنين مقياس درد در حركات كمر قبل و بعد از درمان فيزيوتراپي تفاوت معني داري را بين جلسات قبل و دهم و همچنين جلسات قبل و پنجم و نيز پنجم و دهم نشان دادند (P<0.05).  مقايسه دو گروه تفاوت معني داري را بين قدرت عضلات در قبل و بعد از درمان به همراه نداشت ولي افزايش دامنه حركتي ران، زانو و كمر بعد از فيزيوتراپي در گروه دوم بيشتر از گروه اول بود (P<0.05). در بررسي اثر درمان فيزيوتراپي بر كاهش درد در حركات ستون فقرات كمري گروه درمان مكمل بهبودي بيشتري را گزارش كردند (P<0.05) نتيجه گيري و توصيه ها: همراهي كاهش درد در سطح قابل قبول با بهبود حركتي در مفاصل كمر، ران و زانو نشان مي دهد كه درد بيماران كمر دردي زماني كاهش پيدا مي كند كه رفتار حركتي در اندامهاي تحتاني و كمر بطور همزمان به محدوده طبيعي نزديك شوند. يعني استرچ عضلات كوادريسپس، همسترينگ، گلوتئوس ماگزيموس و لاتيسموس دورسي و تقويت آنها در كنار ورزشهاي انتخابي ستون فقرات كمر، مي تواند پاسخ بيماران به درمانهاي ضدالتهابي و تسكيني را بهتر كند.