عنوان مقاله	تاثير مايع درماني خوراكي بر روي اندكس مايع آمنيوتيك در مبتلايان به اوليگوهيدرآمنيوس بيمارستان ميرزا كوچك خان، 80-1379
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1383
نویسنده	برزي تهراني مهرناز،غفارنژاد مرضيه،برادران اناركي فاطمه،ايزدي نرگس
حجم فایل	247 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: حجم كافي مايع آمنيوتيك يكي از مهمترين جنبه هاي سلامت جنين مي باشد. براي امتحان اين فرضيه كه مايع درماني مادر (هيدراسيون خوراكي مادر) باعث افزايش اندكس مايع آمنيوتيك در خانم هاي مبتلا به كاهش حجم مايع مي شود، اين مطالعه انجام گرديد.مواد و روشها: يك مطالعه از نوع كارآزمايي باليني، بطور تصادفي كنترل شده از سال 1379 لغايت 1380 در بيمارستان ميرزاكوچك خان انجام شد. در اين مطالعه 44 بيمار به دو گروه كنترل و مداخله (مايع درماني خوراكي)، هر گروه مشتمل بر 22 نفر تقسيم شدند. در هر دو گروه اندازه گيري اندكس مايع آمنيوتيك و وزن مخصوص ادرار قبل از شروع مطالعه انجام گرديد و سپس به بيماران گروه مداخله راهنمايي شد كه دو ليتر آب در عرض 2 ساعت بنوشيد. گروه كنترل مايعات در حد مصرف معمول استفاده نموده و 2-4 ساعت پس از نوشيدن آب، اندازه گيري اندكس مايع آمنيوتيك و وزن مخصوص ادرار مجددا در دو گروه انجام شد.يافته ها: متوسط تغيير AFI (AFI قبل از درمان - AFI پس از درمان) به طور قابل توجهي در گروه مداخله بيش از گروه كنترل بود 16.4±14)در مقابل (P<0.001,0.36±13.4 اين يافته ها نشان مي دهد كه مايع درماني خوراكي مادر باعث افزايش حجم مايع در خانم هاي مبتلا به كاهش مايع آمنيوتيك مي شود. از نظر مقايسه نتايج زايمان، سن بارداري در زمان ختم و روش زايمان (القاء زايمان در مقابل سزارين) و نيز از نظر outcome جنيني به تفاوت آماري قابل توجهي دست نيافتيم.نتيجه گيري و توصيه ها: با توجه به نتايج به دست آمده، اوليگوهيدرامينوس آنته پارتوم نياز به مداخله زودهنگام جهت ختم بارداري و در نتيجه قرار دادن جنين و مادر در معرض خطرات و موربيديتي هاي احتمالي ندارد.