عنوان مقاله	عفونت هاي شايع در ديابيتي هاي تيپ I بخش كودكان بيمارستان امام، 82-1381
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1383
نویسنده	حق شناس زهرا,دانشجو خديجه,مويري حشمت,كيهاني دوست زرين تاج,ذاكري شهواري سميرا
حجم فایل	209 کیلو بایت
دریافت مقاله

 ديابت شايع ترين اختلاف آندوكرين دوران كودكي و نوجواني است و باعث ايجاد عوارض حادي مثل اختلالات متابوليك و عوارض مزمن مثل درگيري عروق كوچك و بزرگ مي شود. از جمله مشكلاتي كه بايد به عنوان عارضه اي از ديابت به‌آن نگاه كرد، بيماري هاي عفوني است كه در زمينه ديابت ايجاد مي شوند و باعث افزايش مورتاليتي و موربيديتي در اين گروه از بيماران مي گردند. گاهي اولين تظاهر ديابت نوع خاصي از يك بيماري عفوني است. همراهي ديابت و بيماري عفوني در يك فرد به صورت سيكل معيوب عمل كرده و عفونت منجر به عدم كنترل ديابت يا ديابت منجر به عدم كنترل عفونت مي شود. با آگاهي از اين مشكلات و با توجه به اين كه بعضي منابع شيوع ديابت در كودكان ديابتي و سالم را يكسان بيان مي كنند، مطالعه ما به صورت زير انجام شد.مواد و روشها: بيماران بستري شده با ديابت در طول 6 سال مورد بررسي قرار گرفتند. سن بيماران بين 3 تا 18 سال بود و ميانگين سني 10.2 سال داشتند. مدت ابتلا به ديابت بين 0-94 ماه و ميانگين 33.5 با انحراف معيار 38.2 بود.يافته ها:‌از 90 بيمار مورد مطالعه 40 نفر 44.4% مبتلا به انواع بيمارهاي عفوني بودند. 25 نفر (62.5%) مونث و 15 نفر (37.5%) مذكر بودند،‌بيشترين ميزان بيماريهاي عفوني در سنين 7-9 سال يافت شد و شايع ترين عامل ايجاد عفونت قارچها بودند. (40/20 مورد 55%)  شايع ترين بيماري عفوني واژينيت قارچي بود 17 مورد كه 6 مورد با اين شكايت (واژينيت) مراجعه و به تشخيص ديابت رسيده بودند. عفونت سيستم ادراري دومين عفونت و سنوزيت سومين عفونت شايع بود. در اين مطالعه يك مورد Rhinocerebral mucormycosis در يك دختر 12 ساله كه همزمان با گرفتاري سينوسها و DKA مراجعه كرده بود،‌ گزارش شد، از اين 40 فرد مبتلا،‌glycemic state  در 5 نفر مناسب، در 16 نفر نامناسب و در 19 نفر نامعلوم بود كه گروه آخر اكثرا New case بودند.نتيجه گيري و توصيه ها:‌براساس اين مطالعه به نظر مي رسد كه عفونت در بين بچه هاي ديابتي شايعتر و جدي تر است و قارچ ها بيشترين عامل ايجاد عفونت هستند.