عنوان مقاله	بررسي ارتباط نوع دياليز با سطح هموسيستئين پلاسما در بيماران مبتلا به نارسايي پيشرفته كليه
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1383
نویسنده	فضلي نژاد افسون,بهروزاقدم عطاله,محمدي خمك سمانه,سيلانيان مهرداد,ياموسي امير
حجم فایل	330 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: بيماري هاي قلبي عروقي علت اصلي مرگ و مير بيماران مبتلا به End Stage Renal Disease (ESRD) است. سطح هموسيستئين پلاسما به دلايل مختلف در اين بيماران بالاتر از حد نرمال مي باشد. از طرفي مطالعات مقطعي و گذشته نگر نشان داده اند كه ارتباط مثبتي بين هيپر هموسيستئينمي خفيف تا متوسط و بروز اترواسكلروز وجود دارد. احتمالا هيپر هموسيستئينمي در كنار ديگر عوامل خطر باعث افزايش شيوع حوادث كرونري در بيماران مبتلا به ESRD ميشود. با وجود اهميت اين مساله، تاكنون تاثير نوع دياليز بر سطح پلاسمايي هموسيستئين به خوبي بررسي شده است.مواد و روشها: در اين تحقيق كه به روش تحليلي مقطعي انجام شده 120 بيمار مبتلا به ESRD  مورد مطالعه قرار گرفتند از بين اين بيماران دو گروه 22 نفره كه از نظر سن، جنس و كفايت دياليز (Kt/v) همگن شده بودند، به صورت تصادفي انتخاب شدند. يك گروه تحت درمان دياليز صفاقي و گروه ديگر تحت درمان همودياليز بودند پس از اندازه گيري هموسيستئن پلاسماي بيماران تاثير نوع دياليز بر سطح پلاسمايي هموسيستئين مورد بررسي قرار گرفت.يافته ها: متوسط سطح خوني هموسيستئين در كل بيماران 7.8 16.2± ميكرومول در ليتر و در گروه بيماران تحت درمان همودياليز 10 17.95± ميكرو مول در ليتر و در و گروه بيماران تحت درمان دياليز صفاقي 3.5±13.2 ميكرومول در ليتر بود. ميانگين اختلاف هموسيستئين بين زوج ها برابر 11.34±4.37 ميكرو مول در ليتر بود (p=0.064). ارتباطي بين سطح كراتينين سرم و طول مدت انجام دياليز با سطح هموسيستئين پلاسما وجود نداشت. نتيجه گيري و توصيه ها: تفاوت در نوع دياليز باعث اختلاف قابل توجهي در سطح پلاسمايي هموسيستئين در بيماران . مبتلا به ERSD نمي شود. با اين وجود، متوسط هموسيستئين پلاسما در گروه تحت درمان با همودياليز بالاتر از گروه تحت درمان با دياليز صفاقي است.