|
بررسي ميزان آنژيوژنزيس در مغز استخوان بيماران مبتلا به لوسمي حاد ميلوئيدي قبل و بعد از درمان بيمارستان شريعتي، 82-1381 |
|
|
|
نوشته شده توسط همکلاسی
|
|
عنوان مقاله |
بررسي ميزان آنژيوژنزيس در مغز استخوان بيماران مبتلا به لوسمي حاد ميلوئيدي قبل و بعد از درمان بيمارستان شريعتي، 82-1381 |
|
نشریه
|
مجله دانشكده پزشكي 1383 |
|
نویسنده
|
صناعت زهره,توانگر سيدمحمد,شريف تبريزي احمد,علي مقدم كامران,قوام زاده اردشير,جهاني محمد |
|
حجم
فایل
|
146
کیلو بایت |
|
دریافت مقاله
|
|
کلمات کلیدی :
چکیده مقاله :
مقدمه:به وجود آمدن عروق خوني جديد يكي از علل مهم در رشد سلولهاي بدخيم مي باشد. عوامل موثر در توليد عروق خوني جديد از سلولهاي بدخيم و ماكروفاژها و ماست سلها و سلولهاي لنفوسيت آزاد مي شود. هدف از انجام اين مطالعه بررسي عروق خوني جديد در بيماران مبتلا به لوسمي حاد ميلوئيدي كه تحت درمان قرار گرفته اند مي باشد.مواد و روشها: بيماران مبتلا به لوسمي حاد ميلوئيدي قبل و در طول درمان و در انتهاي درمان تحت بيوپسي مغز استخوان قرار مي گيرند و سپس با رنگ آميزي اختصاصي فاكتور VIII ميزان تغيير در عروق خوني مغز استخوان بررسي مي شود. بعد از جمع آوري آناليز تصويري ميانگين چگالي عروق نمونه ها قبل از درمان و بعد از درمان مقايسه گرديدند.يافته ها: ميانگين (Micro vascular density) MVD قبل از درمان در بيماران%6.81± 3.58 APL بود. اين ميانگين بعد از خاتمه درمان به %3.48±3.06 مي رسيد (P<0.0001) در بيماران غير APL ميانگين MVD قبل از درمان 3.38 و ميانگين MVD بعد از درمان 3.6 بود كه تفاوت معني داري بين اين دو گروه وجود نداشت.نتيجه گيري و توصيه ها: به نظر مي رسد ميزان آنژيوژنز در بيماران APL در شروع درمان بالاتر از حد طبيعي است اين ميزان با درمان آرسنيك كاهش مي يابد داروهاي متداول شيمي درماني قادر به كاهش آنژيوژنز در بيماران غير APL نبوده اند اثر ضد رگزايي داروهاي شيمي درماني در بيماران لوكمي در صورتي قابل توجه خواهد بود كه تاثير بر روي زنده بودن سلولهاي آندوتلويم وجود داشته باشد در صورتي كه صرفا دارو از طريق كاهش تعداد بلاست عمل كند، ممكن است كاهش رگزايي در مغز استخوان مشاهده نگردد.
|