عنوان مقاله	شيوع درگيري هاي ريوي و ارتباط آن با فعاليت بيماري در مبتلايان به آرتريت رومائيد دانشگاه علوم پزشكي تهران، 62-1379
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1383
نویسنده	جمشيدي احمدرضا،صفوي عنايت،ناجي عبدالهادي،صديقي ناهيد،غريب دوست فرهاد،صابر ساسان،گل شاهي هومن،جوادي نژاد زهرا،بهادراني آرش
حجم فایل	237 کیلو بایت
دریافت مقاله

 با توجه به شيوع بالاي بيماري آرتريت روماتوئيد (RA) و اينكه درگيري ريوي از عوارض مهم بيماري بوده و از علل عمده مرگ و مير و از كارافتادگي در اين بيماران به شمار مي رود، جهت تعيين شيوع درگيري هاي ريوي در RA (بر اساس يافته هاي شرح حال، معاينه باليني، راديوگرافيك و آزمون عملكرد ريه (PFT اين مطالعه اين مطالعه طرح ريزي شد. مواد و روشها: 103 بيمار (81 نفر زن و 22 مرد) كه براساس معيارهاي  ACR (American College of Rheumatology) تشخيص RA در آنها قطعي بود به طور داوطلبانه تحت يك مطالعه Cross Sectional قرار گرفتند. شرح حال كامل در رابطه با علائم تنفسي، علائم فعاليت بيماري، داروهاي مصرفي و شغل بيماران و مدت اشتغال گرفته شد. براي همه بيماران معاينه ريوي و روماتولوژيك به عمل آمد. راديوگرافي قفسه صدري و آزمون عملكرد ريه (PFT) شامل اسپيرومتري و بادي پلتيسموگرافي در همه موارد انجام شد. يافته ها: براساس شرح حال: ميانگين سن بيماران 2.6 43.3± سال (حداقل 17 سال و حداكثر 74 سال) و ميانگين طول مدت بيماري 15.6 69.3± ماه بود. فاكتور روماتوئيد در 61.2% از بيماران مثبت بود. هيچ بيماري سابقه مصرف سيگار بيش از 0.5Pack/Yearرا نداشت. در بررسي گرافي قفسه سينه و PFT بيماران در 41 بيمار درگيري ريوي مشاهده شد (. (25.1تنگي نفس شايعترين يافته باليني ريه در بيماران بود (33%)، (براساس تقسيم بندي NYHA  در 17.5 درصد تنگي نفس گريد I و در 15.5 درصد تنگي نفس گريد II وجود داشت) و پس از آن سرفه (با يا بدون خلط) در 13.6 درصد از بيماران مشاهده شد. بر اساس معاينه فيزيكي ريه شايع ترين يافته كراكل بود كه در 5.8 درصد از بيماران وجود داشت. راديوگرام قفسه صدري در 27 بيمار (26.3%) غيرطبيعي بوده كه شايعترين يافته، نماي رتيكولوندولربافت ريه در 20 بيمار (19.4%) و پس از آن پلورال افيوژن در 7 بيمار (6.7%) بيمار بود. آزمون عملكرد ريه (PFT) در 30 بيمار (29.1%) غيرطبيعي بوده كه شايعترين شكل درگيري ريه به صورت درگيري راه هاي هوايي كوچك(Small airway involvement)  در 17 بيمار بود (16.5%). در اين مطالعه ارتباطي بين وجود درگيري ريوي با فعاليت بيماري ESR) بيش از 30، خشكي صبحگاهي بيش از 30 دقيقه، آنمي، ترومبوسيتوز) مشاهده نشد.نتيجه گيري و توصيه ها: اين مطالعه نشان داد كه درگيري ريوي در بيماران RA شيوع قابل توجهي دارد، لذا ضروري است در هر بيمار RA كه در گونه علائمي دال بر مشكلات تنفسي دارد يا اينكه در معاينه، نكته مثبتي به نفع درگيري ريه مشاهده شود بررسي كامل دستگاه تنفسي به عمل آيد.