عنوان مقاله	مقايسه دو روش بيهوشي كامل وريدي (TIVA) (پروپوفول - آلفانتانيل با ميدازولام - آلفنتانيل) با ماسك در بيماران تحت عمل (D&C) تشخيصي (الكتيو) بيمارستان
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1383
نویسنده	شعيبي گيتا،اكبري نژاد منصور،حسين قلي زاده عليرضا
حجم فایل	213 کیلو بایت
دریافت مقاله

 بيهوشي كامل داخل ورودي يا Total IV Anesthesia (TIVA) نسبت به بيهوشي استنشاقي معايب و و مزاياي مختلفي دارد. بدين منظور تاكنون داروهاي بسياري مورد آزمون قرار گرفته اند. پروپوفول به عنوان آخرين داروي بيهوشي ابداع شده در علم بيهوشي بوده و يكي از اعضاء خانواده آلكيل فنولها به حساب مي آيد و هم اكنون پروپوفول به عنوان بهترين دارو براي تزريق مداوم در بيهوشي مطرح است. ابداع ميدازولام به عنوان اولين بنزوديازپين محلول در آب جزو مهمترين گامها در علم بيهوشي به حساب مي آيد. و از آن نيز مي توان به صورت انفوزيون براي بيهوشي استفاده كرد. مواد و روشها: در اين مطالعه كه به روش كارآزمايي دو سوكور اجرا شده است, به منظور بررسي اثرات هموديناميك در دو روش بيهوشي كامل وريدي (TIVA) (پروپوفول - آلفنتانيل با ميدازولام - آلفنتانيل) 60 بيمار مونث كه تحت عمل dilatation and Curettage  (D&C)  در بيمارستان دكتر شريعتي تهران در طي سال 1381 قرار گرفته بودند به اين مطالعه وارد شدند.يافته ها: بين ميانگين سن در دوگروه پروپوفول و ميدازولام اختلاف معني داري وجود نداشت.(P<0.05) .همچنين بين فشار خون و ضربان قلب بيماران پيش از بيهوشي نيز اختلاف معني داري وجود نداشت (P<0.05). پس از القاي بيهوشي در هر دو گروه افت فشار خون واضح ديده شد عليرغم اينكه شاخص ترين تغيير هموديناميك پس از اينداكشن با پروپوفول كاهش SVR است كه در گروه ميدازولام به مراتب از گروه پروپوفول بيشتر بود (85 ميليمتر در برابر 73 ميليمتر) (P<0.05)  به دنبال اين كاهش فشار خون، ضربان قلب در هر دو گروه افزايش يافته بود و اين افزايش در گروه پروپوفول بسيار ملايم تر از گروه ميدازولام بود (98 ضربه در دقيقه در برابر 118 ضربه در دقيقه) .(P<0.05) در مورد ميانگين آلفنتانيل تزريق شده نيز اختلاف معني داري بين دو گروه مشاهده نشد و دو گروه از اين نظر با يكديگر تفاوت معني داري نداشتند (P<0.05). اما مدت زمان اقامت بيماران در ريكاوري در گروه پروپوفول - آلفنتانيل به ميزان معني داري از گروه ميدازولام كوتاه تر بود (25 دقيقه در مقابل 39 دقيقه).(P<0.05) نتيجه گيري و توصيه ها: اين نتايج مشابه نتايج Vuyk و همكارانش است. در مطالعه آنها نيز مدت زمان ريكاوري كه توسط آزمونهاي سايكوموتور سنجيده مي شد، به طور معني دارتري در گروه پروپوفول كوتاهتر بود و ميزان خواب آلودگي، آگاهي به زمان و مكان همگي در گروه پروپوفول كوتاهتر از گروه ميدازولام بودند. ميانگين زمان ترخيص در اين مطالعه بسيار كوتاهتر از زمان ترخيص در مطالعه مشابه مي باشد. در نهايت اينكه با توجه به يافته هاي به دست آمده از اين مطالعه و مطالعات مشابه، مي توان نتيجه گرفت كه براي TIVA پروپوفول از ميدازولام داروي مناسبتري براي بيماران سرپايي محسوب مي گردد و مي تواند هزينه هاي بستري را كاهش دهد. در مطالعات بعدي مي توان با به كارگيري انواع ديگر مخدرها و انواع ديگر بيهوش كننده ها تركيب پروپوفول - آلفنتانيل را با اين تركيبات مقايسه نمود. همچنين استفاده از داروهاي مختلف اين داروهاي مختلف اين داروها همراه با ساير مخدرها مي تواند جالب باشد.