عنوان مقاله	بهترين شاخص تن سنجي براي پيشگويي عوامل خطر بيماري هاي قلبي عروقي در مردان ساكن منطقه 13 تهران
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1383
نویسنده	اسماعيل زاده احمد,ميرميران پروين,محرابي يداله,عزيزي فريدون
حجم فایل	262 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: شناسايي بهترين شاخص ساده تن سنجي جهت انجام غربالگري مناسب براي عوامل خطر بيماريهاي مزمن در هر جامعه اي ضروري به نظر مي رسد. اين مطالعه با هدف ارزيابي مقايسه اي شاخصهاي تن سنجي جهت پيشگويي عوامل خطر بيماريهاي قلبي عروقي در مردان تهراني صورت گرفت.مواد و روشها: مطالعه مقطعي حاضر بر روي 4449 مرد 74-18 ساله شرکت کننده در مطالعه قند و ليپيد تهران که بطور تصادفي از ساکنين منطقه 13 تهران انتخاب شده بودند صورت گرفت. اطلاعات دموگرافيک جمع آوري شد و شاخصهاي تن سنجي طبق دستورالعملهاي استاندارد اندازه گيري و محاسبه شدند. ارزيابي فشارخون به روش استاندارد صورت گرفت و پرفشاري خون بر طبق معيارهاي JNC VI تعريف شد. فراسنجهاي بيوشيميايي در نمونه خون ناشتا اندازه گيري شدند. ديابت به صورت FBS?126mg/dl و ديس ليپيدمي بر اساس ATP II تعريف شد. وجود حداقل يک عامل خطرساز و حداقل دو عامل خطرساز از چهار عامل عمده خطرساز بيماريهاي قلبي عروقي (پرفشاري خون، ديس ليپيدمي، ديابت و استعمال دخانيات) نيز ارزيايب شد.يافته ها: ميانگين سني مردان مورد مطالعه 41.8±15.4 سال و ميانگين نمايه توده بدن (BMI)، نسبت دور کمر به دور باسن (WHR) و دور کمر (WC) آنها به ترتيب 25.6±4.2kg/m2، 0.91±0.07  و87.7±11.7cm بود. در مورد تمام عوامل خطرساز،  WHR  داراي بيشترين حساسيت بود. همچنين نوع ترکيبي از شاخصهاي تن سنجي ميانگين حساسيت + ويژگي بيشتر از WHR به تنهايي نداشت. در مورد تمام عوامل خطرساز دقت پيشگويي توسط WHR بيشتر از BMI و WC بود. دقت پيشگويي عوامل خطرساز توسط هيچ موردي از ترکيب شاخص هاي تن سنجي بيشتر از WHR نبود مگر در مواردي که يک شاخص ديگر با حرف رابط يا به WHR اضافه شده بود.نتيجه گيري و توصيه ها: يافته ها نشان مي دهند که در جامعه مردان تهراني ساکن منطقه 13، WHR شاخص بهتري نسبت به دور کمر و BMI براي پيشگويي عوامل خطرساز بيماريهاي قلبي عروقي مي باشد.