عنوان مقاله	بررسي اثر اسكولكس كشي عصاره هاي آبي، الكلي و آلكالوئيدهاي تام دانه اسپند (peganum harmala L.) بر روي پروتواسكولكس هاي كيست هيداتيد
نشریه	مجله دانشكده پزشكي تابستان 1381
نویسنده	مهدوي مينا،مسعود جعفر
حجم فایل	2028 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه : دانه اسپند peganum harmala L. ، از زمانهاي دور به عنوان ضد انگل و ضد عفوني كننده كاربرد داشته است. در اين دانه ها به دليل وجود مجموعه اي از مواد آلكالوئيديMAOI"Sو Beta-carbolines خواص متعددي از جمله ضد ميكروب، ضد قارچ و ضد انگل هاي روده اي نهفته مي باشد. در اين گزارش نتايج آزمايشات مربوط به تأثير دانه اسپند پروتواسكولكس هاي كيست) مورد ارزيابي قرار گرفته است.مواد و روشها: سوسپانسيونهاي عصاره هاي آبي، الكلي و آلكالوئيدهاي تام دانه اسپند peganum harmala L. بر روي پروتواسكولكسهاي كيست هيداتيد به طريق داخل لوله (In vitro) و سپس تزريق به داخل كيستهاي كبدي براي تعيين خاصيت اسكولكس كشي آنها در دو مرحله در دماي خشك ( اتوو) و بن ماري لرزان Shaking bath ( با دماي يكسان 37c0 ) مورد آزمايش قرار گرفتند. تشخيص مرگ و مير پروتواسكولكسها بوسيله رنگ آميزي حياتي با ائوزين و همچنين مشاهده زنش سلولهاي شعله اي داخل لارو و بيحركت شدن لاروها انجام گرفت.يافته ها: درصد مرگ و مير (Mortality) پروتواسكولكسها در داخل بن ماري لرزان در همه موارد به دليل مواجهه بيشتر پروتواسكولكسها به عصاره ها بالاتر از درصد مرگ و مير آنها در اتوو بوده است. عصاره آبي دانه در مقايسه با عصاره الكلي آن ، تأثيري ضعيف و ناچيز بر روي پروتواسكولكسها داشته حتي در بن ماري و با بالاترين غلظت(4000mg) پس از 30 دقيقه سبب مرگ و مير فقط تا 3 درصد گرديده در حاليكه عصاره الكلي با غلظت و درزمان مشابه سبب مرگ و مير تا 100 درصد شده است. پس از دستيابي به خاصيت اسكولكس كشي قابل توجه عصاره الكلي، بررسي آلكالوئيدهاي تام دانه اسپند ضروري به نظر مي رسيد. براي سنجش سميت(Toxicity) سوسپانسيون آلكالوئيدي، از غلظتي كه در آزمايشات داخل لوله (In virto) منجر به مرگ و مير 100 درصد پروتواسكولكسها شد به طريق داخل صفاقي (IP) به موشهاي سفيد كوچك آزمايشگاهي تلقيح گرديد و مقدار قابل تحمل آن بر حسب ميلي گرم براي هر كيلو وزن بدن محاسبه گرديد (84mg.kg) . نتايج آناليز آماري نشان مي دهد كه توان اسكولكس كشي آلكالوئيد دانه اسپند صدها برابر عصاره الكلي بود ) P=0.02 ‚Lc90=6.84 ‚LC50=3.66 مقياس هاي آماري براي آلكالوئيد) در حاليكه مقياس هاي آماري براي عصاره الكلي ) P=0.146 ‚Lc90=3814 ‚LC50=2884 ( مي باشد. نتيجه گيري و توصيه ها: نتايج آزمايشات آلكالوئيدهاي استخراج شده از عصاره الكلي حاكي از اين است كه ميزان غلظت و زمان لازم براي كشتن پروتواسكولكسها به نحو چشمگيري تنزل نموده و نقش مهم آلكالوئيدهاي MAOI"S را مسجل مي نمايند.