عنوان مقاله	انواع بلوغ زودرس و علل زمينه اي آن و لزوم درمان بيمارستان امام 79-1372
نشریه	مجله دانشكده پزشكي 1381
نویسنده	مويري حشمت،رباني علي
حجم فایل	1072 کیلو بایت
دریافت مقاله

 مقدمه: بلوغ زودرس به ايجاد خصوصيات ثانويه جنسي قبل از 8 سالگي در جنس مونث و قبل از 9 سالگي در جنس مذکر اطلاق مي شود. اين مطالعه به منظور بررسي فراواني انواع بلوغ زودرس و تعيين عوامل زمينه اي آن و نيز بررسي ميزان فراواني نياز به درمان در کودکان مبتلا بر حسب جنس انجام شده است. مواد و روشها: در يک مطالعه گذشته نگر کليه پرونده هاي درمانگاه غدد اطفال بيمارستان امام و پرونده هاي مطب شخصي از سال 1372 تا 79 مورد بررسي قرار گرفتند. با استفاده از پرسشنامه واحد اطلاعات مورد نياز استخراج شد. يافته ها: در مورد توزيع سني بيماران، کمترين سن 0.8 سال و بيشترين سن 10 سال با ميانگين سني 5.37 سال و بيشترين فراواني در سن 7 سال بود. از مجموع 74 کودک مراجعه کننده 50 نفر دختر (67.6 درصد) و 24 نفر پسر (32.4 درصد) بودند که بنابراين بيش از دو سوم موارد در دختران ديده مي شود. در بيماران مذکر از مجموع 24 بيمار 18 نفر (75 درصد) دچار بلوغ زودرس مرکزي و 6 نفر (25 درصد) دچار بلوغ زودرس محيطي بودند که در بين بيماران دچار بلوغ زودرس مرکزي در 7 نفر (38.8 درصد) با علت زمينه اي شناخته شده و در 11 نفر بقيه (61.2 درصد) با علت ناشناخته (ايديوپاتيک) بودند. در بيماران مذکر دچار بلوغ زودرس محيطي همه بيماران (100 درصد) دچار هيپرپلازي مادرزادي آدرنال بودند و ساير علل بلوغ زودرس در بين بيماران مذکر ما يافت نشد. در بين بيماران مونث از مجموع 50 بيمار 20 نفر دچار بلوغ زودرس مرکزي (40 درصد)، 23 نفر (46 درصد) دچار تلارک زودرس، 4 نفر (8 درصد) دچار پوبارک زودرس و 1 نفر (2 درصد) مبتلا به منارک زودرس و 2 نفر (4 درصد) مبتلا به ساير انواع بلوغ زودرس من جمله سندرم مک کوئين آلبرايت (يک مورد) و کم کاري تيروئيد (يک مورد) بوده اند. در بيماران مونث دچار بلوغ زودرس مرکزي در 2 مورد علت زمينه اي مشخص (10 درصد) و در بقيه با علت ناشناخته ايديوپاتيک (90 درصد) بودند. از 50 دختر دچار بلوغ زودرس 19 بيمار (38 درصد) نياز به درمان پيدا کردند و از 24 پسر دچار بلوغ زودرس همه نيازمند درمان بودند (100 درصد). نتيجه گيري و توصيه ها: نتايج حاصل از بررسي ما مؤيد شايع تر بودن بلوغ زودرس در جنس مؤنث نسبت به جنس مذکر است ولي در اغلب دختران با فرمهاي خوش خيم بلوغ زودرس مواجه هستيم. که فقط نياز به پيگيري منظم و صحيح و اطمينان دادن به خانواده و بيمار دارند. ولي بر عکس در گروه جنسي مذکر اغلب با علت هاي زمينه اي مهم همراه هستند که نياز به درمان دارند بنابراين توصيه مي شود که در بيماران مذکر دچار بلوغ زودرس با دقت و وسواس زيادتري بيماران را پيگيري کرد و به دنبال يافتن علت زمينه اي براي آن بود.