عنوان مقاله	بهينه سازي سطح مقطع و ارتفاع شبكه هاي دو لايه
نشریه	فني و مهندسي مدرس پاييز 1384
نویسنده	محرمي حميد,فيضي بختيار
حجم فایل	435 کیلو بایت
دریافت مقاله

 بهينه سازي، بهينه سازي هندسه و سطح مقطع، شبكه دو لايه، روش معيار بهينگي، روش ميانيابي درجه دو

 شبکه هاي دو لايه يکي از متداولترين سازه هاي فضاکار بوده و لذا بهينه سازي آن مي تواند به مقدار قابل توجهي در کاهش هزينه ها و مصرف مصالح موثر باشد. در اين مقاله، به بهينه سازي شبکه دو لايه از دو ديدگاه بهينه سازي سطح مقطع اعضا و بهينه سازي ارتفاع پرداخته شده است. براي حل مساله بهينه سازي ارتفاع و سطح مقطع اعضا، يک روش تکرار دو مرحله اي پيشنهاد شده است. در مرحله اول با ثابت در نظر گرفتن ارتفاع، بهينه سازي سطح مقطع اعضا به روش معيار بهينگي انجام مي شود. به اين ترتيب به ازاي هر ارتفاع داده شده وزن بهينه به دست مي آيد. در مرحله دوم براي يافتن ارتفاع بهينه سازه، از روش ميانيابي درجه دو استفاده مي شود. دو مرحله فوق تا رسيدن به همگرايي تکرار مي شود. قيدهاي اعمال شده در بهينه سازي، قيود تنشي و يک قيد افت (شکم) سازه هستند. براي نشان دادن قابليتهاي الگوريتم پيشنهادي، سطح مقطع و ارتفاع بهينه چهار شبکه دو لايه براي پوشش فضايي مشخص با بارگذاري و شرايط تکيه گاهي يکسان و توپولوژي متفاوت محاسبه شده است. الگوريتم پيشنهادي زمينه را براي مقايسه توپولوژيهاي مختلف و انتخاب توپولوژي بهينه فراهم مي نمايد. در مثالهاي حل شده، توپولوژي بهينه در ميان چهار توپولوژي مذکور تعيين شده است.