عنوان مقاله	تحليل عددي رفتار داولها در روسازه بتني فرودگاه
نشریه	فني و مهندسي مدرس پاييز 1384
نویسنده	مقدس نژاد فريدون,احمدي جيردهي رضا
حجم فایل	592 کیلو بایت
دریافت مقاله

 روسازي بتني، دال، داول، كارايي درز، اجزاي محدود

  در روسازي فرودگاهها استفاده از داول براي انتقال بخشي از بار – از دال بارگذاري شده به دال بارگذاري نشده – به منظور کاهش تنشها و تغيير مکانها بسيار معمول است. روشهاي کنوني براي طراحي اين داولها، با ساده سازيهاي بسياري همراه است. در اين مقاله با مدلسازي سه بعدي تمامي اجزاي روسازي (دال، داول) و بستر، به روش المانهاي محدود و در نظر گرفتن وضعيت آنها نسبت به يکديگر (پيوسته يا لغزنده)، رفتار داولها مطالعه مي شود. مطالعه پارامتري مفصلي درباره اثر متغيرهايي مانند طول داول و دال، لقي داول و عرض درز بر رفتار داولها انجام مي شود. همچنين معيارهاي مختلف تعريف کارايي درز را ارزيابي مي کنيم.نتايج اين تحقيق بيانگر اين واقعيت است که اولا نيروي برشي وارد بر داول – که از روشهاي کنوني طراحي داول به دست مي آيد – کمتر از مقدار واقعي است و ثانيا استفاده از ماده کاهش دهنده اصطکاک (قير يا مواد مشابه) بين دال بتني و بستر، سبب افزايش انتقال بار به دال مجاور تا 15 درصد نسبت به حالت معمولي خواهد شد. بعلاوه به منظور افزايش کارايي درز در انتقال بار، عرض درز بايد به حداقل ممکن کاهش يابد. در پايان بر اساس نتايج تحليل براي چند نوع بار گذاري هواپيما و مقاومتهاي مختلف خاکهاي بستر، جداول طراحي براي داولها ارايه شده است.